Start Omhoog

Start Omhoog

Eten in Thailand

Bestek

Rijst- en noedel soepen, en de 'Bende van 4"

Rijst

Noedels

Curries

Salades

Gewokt en gefrituurd

Morning Glory

Thaise soepen

Fruit

Eten op straat

Desserts

Dranken

Dinner tip Bangkok

Duur eten verplicht

 


Thais eten niet drie grote maaltijden per dag zoals wij, maar de hele dag door kleine gerechten. Ze hebben dan ook nooit honger, maar altijd trek. En ze blijven er in het algemeen slank bij, zo te zien. Ook maken Thais veel gerechten nogal pittig. Hoewel het aan te raden is hun gewoonten enigzins te volgen, kun je zeker in het begin maar beter niet te overmoedig worden. Als je Thais eten lekker vindt, ga je het vanzelf steeds iets pittiger eten. Hieronder volgen enkele eenvoudige richtlijnen om van Thais eten te genieten, voornamelijk als je dat eet bij eetkraampjes op straat, vaste stalletjes b.v. in een winkelcentrum en kleine Thaise en Chinese restaurants, of wat daarvoor door moet gaan (soms zelfs een oude garage-werkplaats met neonlicht).

Bestek
Bij Thais eten krijg je nooit een mes, want alles is al klein gesneden. Je krijgt vork en lepel. De vork (in je linkerhand) dient om het eten op de lepel te schuiven. Vervolgens breng je het eten met de lepel (in je rechterhand!) naar de mond. Gebruik nooit de vork om het eten naar je mond te brengen, want dat is zeer ongemanierd in Thaise ogen. En gebruik daarvoor ook nooit je linkerhand, want die is "onrein".
Alleen bij van oorsprong Chinese gerechten krijg je stokjes, maar je kunt die gerechten natuurlijk ook met vork en lepel eten.

Rijst- en noedel soepen, en de 'Bende van 4"
Thais eten rijst en noedel soepen op elk uur van de dag, ook als ontbijt. Zodra er ergens deze rijst- of noedelsoepen geserveerd worden, dan zie je een mandje of rekje met 4 flesjes of potjes staan.
Deze bevatten de specerijen die extra smaak geven aan de soepen (dat wordt de "Bende van 4" genoemd).
In die 4 flesjes of potjes zitten:

  1. groene chilipepers in witte azijn,
  2. kleine 'mouse-shit'-pepertjes in vissaus,
  3. gedroogde rode chilipepers in bijna-poedervorm, en
  4. suiker. Ja, suiker.

De Thais doen van de eerste drie een theelepeltje in hun soep, en van de suiker een gewone lepel. Als beginner kun je het beste van de eerste drie een theelepel-puntje doen, en van de suiker een theelepel. En geloof 't of niet: juist die suiker bij die pittigheid maakt je soep zo lekker! Maar het beste kun je een Thai bij je hebben die dit voor je doet en voorproeft.

Rijst
Pandan- of Jasmijn-rijst ('khao') is altijd een hoofdbestanddeel van elke maaltijd, soms met het eigenlijke gerecht mee geserveerd, soms apart. Het Thaise woord voor eten, lunch of diner is "kin khao" -letterlijk: rijst eten.
Meestal gaat het om gekookte rijst, al of niet met een lichte, geurige specerij zoals jasmijn. Gebakken rijst, overgewaaid uit andere Aziatische landen, ('khao phat') komt meestal als kompleet gerecht, met kip, garnalen etc. Speciaal voor de farangs (westerling) staat op veel menukaarten "American Fried Rice". Die is nooit overdreven pittig.

Noedels
Noedels zijn in Thailand eeuwen geleden beland door immigratie van Chinezen uit Zuid China. Maar ze zijn nu niet meer weg te denken uit Thaise menukaarten.
Je zult in Thailand 4 vormen van noedels tegenkomen:

  1. rijst noedels ('kuay tiaw'),
    gemaakt van rijstmeel en water, en gestoomd tot een soort platte plakken, die vervolgens weer gevouwen en doorgesneden worden tot 'sen yai' (plakjes van 2-3 cm), 'sen lek' (plakjes van c. 5 mm) of 'sen mi' (hele dunne van 1 tot 2 mm). De laatste drogen zó snel uit dat ze meestal in gedroogde vorm verkocht worden. Deze noedels worden veel gebruikt in de hierboven genoemde noedel-soepen.
  2. gewokte (geroerbakte) noodles ('kuay tiaw phat' - in het Engels 'stir fried').
    Ze worden geserveerd met o.a. sojasaus, of als een soepachtig gerecht, of met een saus van kipbouillon en stukjes kip en vlees. De bekendste vorm is 'kuay tiaw phat thai', gebakken met garnalen, boonscheuten, gebakken tofu, ei, gemalen pinda's en wat gemalen chili.
    Een variant is 'Khanom jin', noedel plakken die via een zeef dat ze in slierten snijden en in kokend water worden gedaan, ongeveer zoals Italiaanse pasta. Ze worden geserveerd met diverse 'toppings'.
  3. De derde soort heet 'ba-mi' en dat zal ongetwijfeld een belletje doen rinkelen.
    Deze noedels worden gemaakt van meel en soms ei ('egg noodles'). Ze zijn er nooit in voorraad, maar worden steeds vers gekookt. Ze worden geserveerd als een soepgerecht, of met een ragout van vlees, "seafood" of groenten.
  4. 'Wun sen' noedels, het best vergelijkbaar met wat wij kennen als mihoen (in hetEngels: glass noodles).
    Ze worden gebruikt voor pittige salades ('yam wun sen'), gebakken in een kleien pot en geserveerd met krab en kruiden ('wun sen op puu'), en een Chinese soep met varkensvlees, zachte tofu en groenten, die 'kaeng jeut' genoemd wordt.

Recept voor Noedel soep

Curries
De Thaise verzamelnaam hiervoor ('kaeng') wordt meestal vertaald als 'curry'(-gerecht), maar omvat eigenlijk veel méér. 'Kaeng' is er in een vorm die in onze ogen als 'soep' uitziet (kaeng jeut') en in een vorm die meer lijkt op wat wij onder een curry-gerecht verstaan (bijvoorbeeld 'kaeng phèt' -rode curry).
Een rode curry heeft als basis een dikke ragout met als ingrediënten o.a. gedroogde rode chilipepers, galanga (Thaise gemberwortel), "lemongrass" (citroengras of séréh), sjalotjes, kaffir lime (citroenblaadjes), knoflook, garnalenpasta en vissaus (die als zout gebruikt wordt).
Voor een groene curry worden groene chilipepers gebruikt en koriander toegevoegd.
Voor de smaakbalans wordt meestal ook nog cocosnootmelk in de strijd geworpen, die zorgt voor een lichtzoete compensatie tegen de heetheid van de pepers.
Thaise curries zijn dus nogal verschillend van Indiase curries, alhoewel de algemene smaakbeleving wel enigzins overeenkomt.
'Kaeng Massaman' is een variëteit die uit de Moslim-keuken van Maleisië is overgewaaid naar Thailand, en iets meer neigt naar de Indiase curry.

Salades
Thaise salades ('yam') zijn bijna zonder uitzondering altijd pittig tot echt heet. Er zijn honderden variaties op dit thema, waarbij ingrediënten als slablaadjes, chilipepers, muntblaadjes, "lime juice", "lemon grass", sjalotjes, citroenblaadjes en vele andere soorten bladkruiden, en vervolgens "seafood", vlees of vis steeds andere rollen spelen. Thaise salades worden nooit gekoeld geserveerd.
Als u (nog) niet tegen heet eten kunt of er geen zin in hebt, is de heel licht-pittige 'Yam wun sen', een salade van mihoenachtige noedels met garnalen, gemalen varkensvlees, korianderblad, "lime juice" en slechts een zeer geringe hoeveelheid chilipepers, een lekker gerecht voor u.

Gewokt en gefrituurd
'Phàt' is de verzamelnaam voor alles dat in Thailand geroerbakt wordt in de (gloeiend hete) wok. Wokken is in Thailand al heel lang geleden geïntroduceerd door de Chinezen, maar de Thais zijn er behoorlijk mee aan de haal gegaan. Zo worden 'Phàt'-gerechten in Thailand nooit gemaakt met sojasaus (behalve natuurlijk in de Chinese restaurants). De Thais zetten er altijd de fameuze 'phrik naam pla' naast, de vissaus.
Er zijn zóveel soorten Phat-gerechten dat het onbegonnen werk is ze allemaal te noemen. Wij beperken ons tot de meest bekende:
'Kai phàt mét má muang himaphaan', gesneden kip met cashewnoten -niet pittig maar mild;
'Phàt phrik thai kra-thiam', kip of varkensvlees of rundvlees of garnalen met zwarte peper en knoflook - ook niet heet maar mild;
'Phat phèt', garnalen of inktvis of 'catfish' (de zoetwatervis meerval) met rode currypasta, basilicum - pittig!

'Thawt' (ook vaak als "tord" of "tod" verschijnend op menukaarten met Engels-achtige vertaling) staat voor alles dat gefrituurd is (deep fried), maar niet in fituurvet doch ondergedompeld in een soort slaolie. Hieronder vallen snacks als gebakken banaan en loempia-achtige zaken, maar ook heel veel vis. Thais zijn gek op gefrituurde vis, zowel zee- als riviervis. De vis wordt uiterst knapperig (crispy) gefrituurd en vaak overgoten met sauzen.

Recept voor gember kip en voor forel

Morning Glory
Morning Glory, oftewel PakBoem, dankt haar naam aan het feit dat de plant elke morgen een mooie bloem laat zien, die nog dezelfde dag sneuvelt. Deze groente lijkt nog het meest op wilde spinazie, maar het blad heeft net dat extra smaakje dat je meteen doet terugverlangen naar Thailand. Gebakken is dit een heerlijke Thaise groente, die we in nederland niet kennen.

Thaise soepen
Wereldberoemd zijn de 'Tom yam kung' (garnalensoep) en de 'Tom yam kai' (kippesoep). Beide soepen zijn zoetzuur (zuur door "lime juice" en "lemon grass", zoet -en gebonden- door cocosmelk) met o.a. galanga en koriander; ze zijn lekker pittig, waarbij de Tom yam Kung de pittigste van de twee is.
'Tom yam jeut' staat voor de andere Thaise soepen, bestaande uit een bouillon met soja- of vissaus en zwarte peper. Ook 'wun sen' (mihoen) tofu, chinese radijs en gemalen varkensvlees behoren tot de basis-ingrediënten van de vele variaties die er zijn op dit thema.

Fruit
Thailand is één grote fruitmand en vele soorten worden op straat aangeboden in geschilde en in partjes gesneden vorm: rambutan, pomelo, guave, mango, litchee, mangosteen, lamut, jackfruit, cocosnoot, tamarinde, watermeloen, papaya, ananas, doerian, de lijst is eindeloos.
Neem bij straatventers en eetstalletjes liever geen reeds geschild fruit, maar altijd fruit met de schil er nog om heen. Of kijk tot bij het ontschillen. Zie ook hoe bedreven ze daarin zijn.

Eten op straat

De meeste bezoekers die voor het eerst in Thailand komen, hebben enige angst voor het eten bij een straatstalletje. Maar dat is overdreven. Natuurlijk, we zijn hier in de tropen en de hygiënische maatstaven liggen wat lager dan bij ons. En natuurlijk, de Thais hebben ondertussen een veel hogere weerstand opgebouwd tegen fout voedsel dan wij, tere westerse persoontjes. Maar heerlijk eten bij straatstalletjes is zeker te doen. In Nederland kun je ook van alles oplopen bij een bezoek aan marktkraampjes. En zeker de verkopers tijdens braderieën en andere festiviteiten zijn dan riskant.

Maar in Thailand kun je op het volgende letten!
Het eerste waar je op moet letten is hoe druk het bij een stalletje is. Hoe drukker, hoe verser de waar nog is en hoe beter de kok(kin). In Bangkok zijn er zelfs straatstalletjes die rond etenstijd bezoek krijgen van chauffeurs in Mercedessen van rijke lieden, die daar voor hun bazen eten komen halen – deze straatventers zijn eigenlijk traiteurs! Is het gedurende langere tijd niet druk bij een stalletje, en zie je er nauwelijks Thais of Chinezen, ga daar dan voor de zekerheid niets eten.
Verder hebben we in al die jaren geleerd waar we zo allemaal op moeten letten.

  1. alles dat heet gekookt of gebakken wordt (soeppan of wok) is in principe veilig; alle bacteriën zijn dan overleden.
  2. stalletjes waar het druk is met Thais, hebben een grote omzetsnelheid en hebben dus zo vers mogelijke waar.
  3. de hygiëne van stalletjes beoordeel je (behalve uiteraard op het oog) het best op de wijze waarop ze vuile borden behandelen. Wordt de vuile vaat urenlang te weken gezet in een teil met water (dat er dan al binnen 10 minuten hoogst onappetijtelijk uitziet), eet daar dan niet. Wordt de vuile vaat echter direct afgespoeld en gedroogd met een droge doek, dan is het goed.

Uitzondering: er zijn ook stalletjes die de vuile vaat opstapelen om het later af te wassen - ze stoppen gewoon met verkopen als de voorraad schone borden uitgeput is. Ze passen hun inkoop aan aan de hoeveelheid schone borden die ze hebben. Met deze methode is dus ook niks mis!

Bij twijfel; eet daar niet, zoek een ander stalletje - er zijn er meer dan genoeg.

Bedenk wel altijd dat we hier in de tropen zijn en dat de normen er wat minder gevoelig liggen dan bij ons - al zou u na het bekijken van menige horeca-keuken in Nederland daar ook al snel uw eetlust verliezen!
Overigens zijn wij op al onze reizen naar Thailand maar één keer het slachtoffer geworden van voedselvergiftiging, en dat was in een 5 sterren-hotel! Tja, ook in een 5-sterren hotel hoeft maar één persoon in de keuken z'n handen niet te wassen na toiletbezoek, en je bent de klos. Maar dat is in Nederland ook zo.
 

Desserts
Eigenlijk kent de Thaise keuken dit hoofdstuk op de menukaart niet - er zijn een flink aantal zoete gerechtjes die daarvoor door kunnen gaan, soms puddingachtig, meestal gebakachtig. De Thais eten ze echter op elk moment van de dag wanneer ze er zin in hebben.
Het is ondoenlijk de vele verschijningsvormen op te noemen - ga zelf op ontdekkingsreis, zouden wij zeggen!

Recept voor Thaise appeltaart

Dranken
De plastic zakjes met bruine vloeistof waarmee u de Thais de hele dag ziet lopen, bevatten 'Naam awy', suikerrietsap dat lekker fris en dorstlessend is, en uitstekend past bij Thaise gerechten. Verder zijn er natuurlijk de sappen van al die vruchten, al dan niet door de blender gehaald en gemengd met gemalen ijsblokjes.
Ook de ijskoud geserveerde 'fruitshakes' (geperste vruchten gemengd met wat cocosmelk en gemalen ijsblokjes) zijn fantastisch! Zoals de Ananasshake en de watermeloenshake.

Buffet Dinner op 78 verdiepingen boven Bangkok
In het Baiyoke Sky Hotel (de hoogste toren van de 2 Baiyoke torens, de andere is het Baiyoke Suite Hotel) kun je niet alleen met een super snelle lift naar het ronddraaiende observatie dek met schitterend uitzicht over heel Bangkok, maar ook naar het spectaculaire Baiyoke Buffet Dinner.
Natuurlijk kun je er net zoveel eten en net zo vaak je bordje met iets anders vullen als je wilt voor één prijs: 990 Bath p.p. Dat is naar Thaise maatstaven duur, maar naar Nederlandse een koopje! (bijna 22 Euro pp) (dagelijks van 18.00-21.00 uur).

Tip: ga rond 5 uur 's middags naar het observatie dek en zie, als de tropennacht valt, de miljarden lichtjes van Bangkok ontstoken worden. Daarna kun je enkele verdiepingen lager genieten van dat fantastische buffet.

Duur eten verplicht

Kerstmis en Nieuwjaar zijn feesten die de Thais zelf eigenlijk niet vieren, maar ze krijgen er wel vrij voor. De Thaise hotels maken misbruik van deze dagen om 2 weken lang hun prijzen te verhogen, te verdubbelen en soms zelfs te verdrievoudigen! Maar daar blijft het niet bij.
Veel hotels hebben op Kerstavond en Oudejaarsavond in hun restaurants een verplicht diner ("Compulsory Gala Dinner") waarvoor ze belachelijk hoge prijzen vragen, tot in het absurde toe (van 1000-4000 Baht, en in luxe hotels zelfs tot 7000 Baht per persoon).
Men kan je natuurlijk niet verplichten om die diners te gebruiken, maar je moet er in ieder geval wel voor betalen. Vaak kun je geen hotelkamer boeken zonder ook voor die waanzinnig dure Gala Dinners te betalen.

Ik heb met bovenstaande zelf eigenlijk geen ervaring opgedaan. Wel tijdens verblijf in Hua Hin met Kerst werd bij ieder restaurant waar ik de dagen voor Kerst langs kwam gevraagd of ik al een Kerst Diner gereserveerd had. En werd daarbij gewaarschuwd dat ik op moest schieten, want op Kerstavond zou ik waarschijnlijk niet meer in de restaurants terecht kunnen. Maar met Kerst bleek daar niets meer van. De meeste restaurants lagen er maar leeg bij. Zou ook kunnen dat de toeristen in de dure Hotels aan het verplichte buffet zaten dat ze toch al betaald hadden.