De Thaise familie

In Nok's huis in Pratchinburi wonen haar ouders, met Nok's kinderen, Ping en Poh. De namen heb ik zelf gespeld, misschien weet iemand anders het beter, maar zo heb ik ze verstaan.

Dit is Nok's moeder. Ik heb begrepen, veel later pas, dat ik die rat gegeten heb. Mijn moeder trouwens ook. Ik zal haar dat trouwens nog wel vertellen. Volgens Nok hebben we het erg lekker gevonden. We zijn in ieder geval niet ziek geweest. Dus smoesjes zijn niet meer mogelijk. Ik heb met mijn schoonzusjes wel eens sprinkhaan gegeten. Dat vond ik niet lekker. Het zal waarschijnlijk toch wel de gedachte eraan zijn geweest, maar ik herinner mij verschrikkelijk lang erop hebben zitten kauwen. Ik heb er een geheel opgegeten. Maar ik moet wel zeggen, wanneer je in Thailand langs een kraampje loopt met sprinkhanen, dat het water je in de mond loopt vanwege het heerlijke aroma van gebakken sprinkhaan.

Poh, is al getrouwd (geweest). Ik heb begrepen dat haar mannetje er alweer vandoor is. Zo gaat dat blijkbaar in Thailand. En uiteraard heeft ze een kind van hem. Wat dat betreft leren ze weinig van elkaar en herhaald de geschiedenis zich blijkbaar keer op keer. Generatie op generatie.

Ping zit nog op school. Je ziet in Thailand gaat iedereen in uniform naar school.

Hier zie je Nok's broertje, Tiap. Hij werkt. Wat hij precies doet weet ik niet precies. We reden toen langs de schuur waar hij werkt en die wees hij mij aan. Wat hij daar doet, ben ik al weer vergeten. Hij heeft ooit een brommer ongeval gehad en loopt mank, maar hij komt nog steeds vooruit. Ik had andere foto's van hem, maar door een storing op mijn PC zijn heel veel foto's verloren gegaan. En back-ups? Da's toch niet nodig met zo'n stabiel systeem als Windows XP.

Hier zie je Tiap's vrouw, met hun dochtertje, Tjell. Bij de foto's die ik toen had, had ik haar naam genoteerd. Om niet te vergeten. En wat denk je? Ze werkt in continu dienst. Maar ik dacht bij iets met textiel. Ik heb eens een zak vol met sokken gekregen. Helaas niet mijn maat.

Hier op de brommer is Nok's jongste broertje, Lep. Hij werkt ook. Heeft ook nog effe opgesloten gezeten voor iets met drugs. Ook hij heeft wel eens een brommer ongeval gehad en heeft een probleem met zijn nieren. Althans dat heb ik begrepen. Het gekke is dat Nok enige tijd geleden meldde dat hij overleden is, maar Nok is nu in Thailand en mijn ouders ook, maar toen mijn moeder belde, hoorde ik wie ze allemaal gezien had. En daar zat hij dus ook bij. En ik denken dat ze redelijk Nederlands spreekt. Als ze terug is, moet er maar weer eens naar gevraagd worden.

Dit is Nok's zusje, Somphit. Ze woont momenteel ergens in Italie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit is Nok's zusje, Choi. Ze woont nu in Augsburg, Duitsland. De foto is daar gemaakt. Achter haar loopt Nok. Choi werkt, typisch, bij een pizzeria. Mooie werktijden, van 15.00 tot 21.00 uur. Vroeger vond ik praten altijd moeilijk. Ze sprak alleen Thais, maar nu kan ik haar dus ook in het Duits aanspreken.

Hier zie je Choi's duitse man, Jurgen. Hij werkt, maar snap niet dat hij mijn zijn baan een visum voor Choi voor elkaar gekregen heeft.

Wat ik ook typisch vind. Dit is de 2e Duitser die ik ontmoet heb met een Duitse vrouw. De eerste was een vriendin van Nok, Pen. Zij woont of woonde met Ingo in Neunkirchen. Da's bij Saarbrucken. Hij woonde daar in een vrijstaand huis. Zij woonde met z'n tweetjes in het bovengedeelte. En zijn moeder woonde in het onderste gedeelte. Nu je snapt het al. Jurgen z'n ouders wonen ook beneden hem. Alleen zij wonen in een flat. Toen ik het hoorde dacht ik dat het ook een vrijstaand huisje zou zijn. Maar het bleek gewoon een flat te zijn. Zijn broer, ik heb hem niet gezien, moet in hetzelfde portiek wonen.

Zouden Duitsers dit nu allemaal doen?

 

 

 

 

 

 

Bijgewerkt: Najaar 2005

Bijgewerkt: Juni 2006

Volgende