Mijn vakantie zit er nu helemaal op. Hier de foto's van de laatste weken.
Op maandag werden mijn moeder en ik opgehaald door de familie om naar Pratchinburi te gaan, waar het huis van Nok is. Daar aangekomen was er weinig veranderd sinds de vorige keer. Wel was er gezinsuitbreiding.
Nok's dochter Po was 4 maanden daarvoor bevallen van een zoon, Boek. Ik schrijf de naam op zoals ik hem gehoord heb. Het zal waarschijnlijk in het Engels, Buk, zijn. Maar ja, ik ben niet Engels.
Uiteraard was ook Tjell, de dochter van Nok's broer Tiap, weer duidelijk aanwezig. Hoewel ze in het begin, het was ten slotte alweer een jaar geleden dat ik haar heb gezien, nogal schuchter was. maar ze kwam spoedig weer los.
Ik heb helaas geen foto genomen toen Tjell's moeder langs kwam. Ze was alweer vertrokken voor ik er erg in had. Zij en Tiap schijnen uit elkaar te zijn. Tiap heb ik ook maar een uurtje gezien, die schijnt een andere vrouw te hebben en daar te wonen. Tjell is blijkbaar bij oma in huis. Want beide werken. Wel had ik Po gevraagd naar haar naam, terwijl we wat foto's bekeken. Ik heb bij een aantal gelijk de naam genoteerd, maar van Tjell's moeder dus niet. En weer ben ik haar naam vergeten. Ze was in ieder geval een stuk amicaler dan ik gewend ben. Ze hing namelijk ineens om mijn nek om me te begroeten.
We zijn 's avonds nog even bij Nok's grond wezen kijken. Zij wil daar een appartement op zetten. Er werd mijn steeds gevraagd of ik het mooi vond, maar ik vond er niets aan. Het was gewoon een stuk kaal, opgehoopte berg aarde. Daar is verder niets aan te zien. En dat heb ik gewoon eerlijk gezegd. Daar moesten ze allemaal om lachen. Ik weet eerlijk gezegd niet wat zij nu van mijn antwoord vonden. Ik kan er wel om liegen, maar dat zit niet in mij en stel dat zij mij dan vragen wat er zo mooi is aan dat kale stuk grond. Er valt verder niets te zien en er zijn momenteel ook geen activiteiten aldaar. Het wachten is wat dat betreft op Nok. Die beslist dat allemaal en ik bemoei mij er niet mee, want ik heb in Nederland al geen verstand van nieuwbouw, laat staan dat ik dan aan de andere kant van de wereld de wijsneus ga lopen uithangen.
Ik heb weer een hoop bekenden in Pratchinburi gezien. De volgende morgen was ik al om half zeven weer uit bed. Maar dat had dan ook 2 oorzaken. De eerste was de hanen en de tweede was een speaker precies voor het huis. Daar werd een hoop door geluld daar de Thaise Rob Stenders. En er werden geen plaatjes gedraaid. Alleen maar praten. Het leek wel een aantal mededelingen voor de nieuwe dag, maar had niet de indruk dat iemand echt luisterde.
De chauffeur, Kiaw, heeft mijn moeder en mij weer een beetje rondgereden. Ook zijn jongste dochtertje was meegekomen. Dat was een zeer verlegen meisje, pas toen ze weer thuis was, zag ik haar wat brutaler worden, bij mensen die ze kent.
Ik heb zelf terug naar Pattaya gereden. Is wel eens aardig om dat te doen. Wel merkte ik dat ik een keer door rood reed. Maar die verkeerslichten zijn dan ook zo klein, dat ik pas op het laatst opmerkte dat het geen rond lichtje was, maar een pijltje. Ik reed op de recht doorgaande rijstrook bij het benaderen van een kruispunt. Links boven de weg ging het licht op groen, dus ik geef weer gas. Pas op enkele meters ervan verwijderd merkte ik dat het licht niet rond was maar een pijl. Het was groen voor verkeer dat rechts af wilde slaan. Maat het zat dus wel aan de linkerkant van de weg. Maar het is goed afgelopen.
In Pattaya had ik de verkeerslichten al gezien, dus het was geen verassing meer. Maar naast de verkeerslichten hangt een bord, waarop de tijd dat het licht nog op groen of rood staat wordt afgeteld.
Onderweg zie je ook mensen in het verkeer met een monddoekje voor. Tegen de luchtvervuiling van het verkeer. Ook zag ik er een met een compleet filtermasker.
Het muziek festival betekende hier dat de gehele Beach Road was afgezet met kraampjes. De Second Road, normaal een eenrichtingsweg, was voor deze gelegenheid open gesteld voor verkeer voor beide richtingen. Het was zeer druk 's avonds op de Beach Road. Je kon er nauwelijks lopen. Ook is het er zeer warm bij. Af en toe stopte ik dan ook om iets te drinken, of iets speciaals dat aan de vele kraampjes te krijgen was. Bij deze gelegenheid ben ik dan ook eens even gaan zitten aan de Bavaria Beergarden. Hier kreeg ik een Duitse menu kaart. Maar de Duitser die mij holp begreep mijn verbazing niet dat ze geen Bavaria bier hebben. Niet dat ik dat nou zo nodig wilde drinken, maar dan moet je je tent niet zo noemen. Wel zag ik voor dinsdag een aankondiging voor een tatort-marathon. Met mijn favoriete Duitse rechercheur, Schimanski.
Het festival duurde 3 dagen, en vooral de zaterdag was het een gekkenhuis. Maar de muziek zelf vond ik niet echt bijzonder. Er was vooral veel Thaise rock muziek. Ook waren er enige hiphop stalletjes, waren de mensen op straat stonden te dansen. Ook heb ik nog 2 grote podiums gezien, maar ben er niet naartoe geweest. Het was er erg druk en het weer is de gehele dag drukkend warm. Hier is een foto van het podium overdag.
Het festival is officieel alleen 's avonds van 18.00 tot 24.00 uur open. Maar in Thailand worden de openingstijden altijd anders uitgelegd.
Veel van de standhouders blijven gedurende het 3 dagen durende festival dan ook bijna 24 uur open. Ze slapen dan ook in een tentje op straat. Maar hier is het dus wel een camping. Maar het bier ligt hier wel gekoeld in water naast de tent. En staat niet in een kratje in de zon warm te worden.
Hoewel de zomer in Thailand voor de deur staat waren er toch enkele regenachtige dagen, met flinke buien.
Ook in Thailand komt de SRV man met een uitgebreid assortiment artikelen door de straat.
Overal zijn kapsalons te vinden, waren je voor weinig geld je haar kunt laten doen.
Indien je wat mensen hier kent, dan kun je voor weinig geld goed en goedkoop eten (laten) kopen. Daar kun je dan met wel 10 mensen van eten.
Hiermee beëindig ik het publiceren van enige van mijn vakantiefoto's. Al met al heb ik met mijn camera, waarmee ik ook kan filmen bijna 1,5 GB aan foto en film materiaal gecreëerd.