Binnenlandse vlucht naar Pattaya
Voor de Full Moon Party moet je niet op Koh Samui zijn, maar op het er naast gelegen eiland Koh Phamgan. Je kunt het eiland vanaf Koh Samui al zien liggen. Om er te komen voor het feest, ga je naar een van de vele reisbureaus die je tegen komt. Je wordt dan met een taxi opgehaald waar jij wilt, naar het vertrek strand gebracht, waarna je met een speedboot naar Koh Phangan wordt gebracht. Wanneer je weer terug wilt, wordt je weer terug gebracht en staat er een taxi klaar om je terug te brengen naar je hotel. Kostte alles inclusief 600 Baht (12 euro). Het feest duurt van 16.00 uur tot de volgende morgen 08.00 uur. Je kunt je vanaf 16.00 tot 23.00 uur naar Koh Phangan laten brengen en vanaf 03.00 uur tot 08.00 uur kun je weer terug met de boot.
Dat was dus de theorie. Nu volgt de praktijk. Ik heb eerst naar de eerste wedstrijd van Nederland gekeken tegen het land dat niet meer bestaat, Servië/Montenegro. En aan het barretje waar ik zat heeft een van de meiden het ticket voor mij geregeld en dat ik aan die bar opgehaald zou worden. Alleen omdat ik geen zin had, na de wedstrijd terug naar het hotel te moeten, om daar opgehaald te worden. Ik heb haar nog 100 Baht voor de genomen moeite gegeven. Het taxibusje dat mij kwam ophalen, was iets later, maar dat zal alles te maken hebben, met de vele mensen die ze waarschijnlijk de hele avond al aan het transporteren zijn. In het busje stapte ik als laatste in, die opgehaald werd, waarna we naar het vertrekpunt werden gebracht. Je krijgt daar 2 tickets; een voor de boot terug en een voor de taxi terug. Wanneer je ze kwijt raakt zul je opnieuw moeten betalen. Ik meen 400 Baht gehoord te hebben. Op het vertrekpunt is geen steiger. Je gaat via het strand een stukje door het water om aan boord te komen. Je doet dus wanneer het zover is, je schoenen uit loopt het water in en klimt aan boord. En je moet een zwemvest om.
De oversteek duurde ongeveer een half uur, schat ik. Het water was wel iets wild deze avond. Maar er werd geen gas teruggenomen als het wat wild was.
Bij Koh Phangan aangekomen stap je weer het water in om het strand op te lopen en je bent op het feest. Er staan een soort van strandtenten naast elkaar, met ieder zijn eigen muziek. Heel hard natuurlijk. Velen waren al dronken, hopelijk niet onder invloed van drugs, hoewel ik daar bij sommige mensen wel aan twijfel. Sommigen deden zulke rare dingen, die je volgens mij dronken niet zou doen. Er was uiteraard eten en drinken te krijgen. Het meeste wat mij daar aan opviel was, dat je een emmertje, zoals je dat voor kinderen koopt om mee te spelen op het strand, vol giet met een klein flesje Whisky, ijs en cola of sodawater erbij en je bent voorlopig even zoet. Je ziet dan ook overal die lege emmertjes liggen. Ook liggen overal lege flessen en blikjes. er zijn diverse jongens en meisjes bezig de menigte te vermaken met rare capriolen met brandende stokken te laten draaien. En natuurlijk zijn er bij die overmoedig dat ook gaan proberen, waarbij ze wel eens los moesten laten omdat het handvat ook ging branden. Wat weer een hoop gelach bij de toeschouwers opleverden. Niet verstandig vond ik de mensen die voorbij liepen, passeerden, vlak langs die brandende spelletjes. Het blijven amateurs en er ging wel eens zo'n stok het publiek in. Verder lag er her en der een stomdronken partyganger zijn roes uit te slapen op het strand. En wanneer je eerder dan 3 uur terug wilt, zijn er watertaxi's die je tegen betaling terug kunnen brengen, maar ik het niet naar de prijs gevraagd.
Tegen een uur of 3 ben ik weer richting de boten gegaan om de terugreis aan te vangen. Maar dat viel knap tegen. Er zijn namelijk verschillende vervoerders die passagiers van Koh Samui naar Koh Phangan brengen. Je moet dus ook weer met dezelfde terug. En niemand wist precies welke boot ze moesten hebben. Er waren geen duidelijke eigen opstapplaatsen. Dus wanneer er een boot achteruit probeerde te naderen stoof daar al een hele menigte op af. Die jongens aan boord steeds maar tevergeefs laten roepen dat ze opzij moesten gaan, want dan kon de boot dichter bij de kant komen. Dat lukte dus niet. De weinigen die het geluk hadden dat het hun vervoerder was, werden dan ook maar aan boord gelaten en de rest stoof weer naar de volgende boot. Ik denk dat ik hierdoor een aantal keren mijn boot aan mij voorbij heb laten gaan, want ben niet steeds als een gek op iedere boot afgegaan. Meestal wanneer de grootste menigte alweer vertrokken was, kon je op je gemak na gaan of het jouw boot was en je er nog bij kon. Hierdoor was ik pas om 06.00 uur weer in mijn hotel.
Wanneer je Full Moon Party wilt bezoeken zou ik een aantal dingen aanraden:
Of
Op tv hier was te zien het bezoek van allerlei gierigaards aan de receptie van de koning van Thailand in verband met zijn 60 jaar op de troon. Ook die loodgieter van ons met zijn jetsetvrouwtje, Maxima was aanwezig. Niet een van hen heb ik een cadeautje zien geven aan de koning of zijn vrouw. En ik kan mij ook niet voorstellen, dat het bezoek met zijn alle gelapt heeft voor een groot cadeau.
Op de noordkant van het eiland vind je de Big Buddha.
Neem voor betreden wel de juiste regels in acht, betreffende de kleding
Op dit tempel complex vind je diverse beelden
Verder kun je mee helpen aan de bouw van de tempel
Verder is er nog wel een aardig uitzicht op de omgeving van Big Buddha
Ben de eerste dag even op het strand van Chaweng geweest, maar omdat ik dat tegen vond vallen ben ik toen naar Lamai Beach gegaan. Maar heb nu wel door dat het strand iets anders is geregeld dan wat ik gewend was. Daarom is mijn strandbezoek aan Lamai eenmalig geweest. Geen strandstoelen op het strand met een aaneengesloten massa parasols. Maar witte, plastic ligbedden met plastic matras. Wat lekker heet wordt in de zon en aan je lijf gaat plakken. Je legt er dan natuurlijk wel een handdoek over, maar toch. Daarom vind ik het strand wat minder.
Maar moet wel zeggen dat het strand (zand) en de zee perfect zijn. Vraag me af hoe natuurlijk schoon het strand is. Je komt zeer weinig schelpen of ander ongerief tegen met scherpe dingetjes onder water. En de zee is kraakhelder. Wanneer je erin stapt zie je kleine visjes wegzwemmen.
Wat ook apart is, is dat alle strandbedden die er staan de indruk geven van een ressort te zijn en dus alleen voor de eigen gasten bedoeld zijn. Dat is ook een reden dat er niet plaats neem. Wel bevindt zich tussen het hotel waar ik verblijf en de zee, zich een ressort. Wanneer ik dus naar het strand ga op Chaweng loop ik over het ressort, moet dan over het terras van het restaurant van dat ressort het strand op. Maar ik neem dan maar gelijk plaats op dat terras en eet en drink er wat en stap af en toe eraf om de zee even in te gaan. Het voelt wat ongemakkelijk. Maar er wordt niet moeilijk gedaan en ik reken het eten en drinken natuurlijk ook gewoon af.
Verder is het strand niet zo druk bezocht. Er liggen her en der verspreid wat mensen met een handdoekje op het strand. Geen grote groepen gezien. Er zijn ook nog wat waterscooters, maar daar wordt hier weinig gebruik van gemaakt. Ook zag ik nog een keer een banaan voorbijkomen op het water. En er werd zelfs een keer gewaterskied. Het strandleven is hier duidelijk zeer gemoedelijk.
Hier ben ik klaar om naar het strand te gaan.
Of gewoon genieten van het uitzicht.
Massage aan het strand is ook mogelijk.
Op Koh Samui kun je een aantal watervals (of is het watervallen?) vinden. De toegang tot deze kleine waterval kost slechts 20 Baht. Maar het is wel een helse klim geweest. Niet geschikt voor ouderen en slecht ter been zijnde mensen. Gelukkig zijn er pijlen en op sommige plekken touw aanwezig om je aan op te trekken. Je kunt een bezoek verder wat mij betreft overslaan. Vind het publiceren van de door mij genomen foto's ook niet nodig. Maar wanneer je een beetje van klauteren houd, ga er beslist naar toe. Je kunt je daar echt helemaal op uitleven.
Wanneer je het terrein, dat toegang geeft naar de hierboven genoemde waterval, verlaat zie je aan de overkant van de weg de Khunaram tempel. In deze tempel is het lichaam van de meest beroemde gemummificeerde monnik Luang Phor Daeng te bewonderen. Lees onderstaande tekst maar even en het wordt je wat duidelijker.
Er zijn 2 Namuang watervallen. Ik ben dus bij de 2e geweest. Hier kun je ook een duik nemen. Ik kwam op een brommertje aan bij het terrein, waar ik direct moest stoppen. Men wil iedere bezoeker blijkbaar een olifantenrit verkopen. Maar ik zit nooit op een brommer en had geen zin om van een brommer af te stappen en op een olifant te gaan zitten.
Maar er is op het terrein blijkbaar nog meer te zien, zoals; apenshow en krokodillenshow. Ik kwam dus voor de waterval. Na eerst nog iets fris gedronken te hebben, ben ik de tocht naar boven begonnen. Ergens op de route kwam ik een Thaise gids tegen, die met mij meeliep naar de plek waar je dus kon zwemmen. Het was best wel een zware tocht en was eerder al bij die andere waterval hierboven benoemd geweest. Maar de gids wees waar je moest staan en reikt soms zijn hand of een touw aan waaraan ik mij kon optrekken. Bij de zwemplek aangekomen ging hij ook in zwemkostuum en liet zien waar je erin kon springen zonder op een rots te klappen, hij weet namelijk waar ze zijn. En ging voor de grot in onder de waterval.
Je ziet aan de natte plek op mijn shirt dat het een aardige klim is geweest.
En er is natuurlijk een schitterend uitzicht.
En als ik zo sta, zie ik daar natuurlijk niets van.
Hin Lad waterval
De Hin Lad waterval is beter toegankelijk dan de 2 eerder bezochte watervallen. Af en toe nog wel wat handen en voeten werk, maar veel beter te doen. Het is wel ongeveer een kilometer die afgelegd moet worden naar de top van de waterval en dan ben je nog niet helemaal boven. Bij het lopen over de bospaadjes en langs afgronden moet je dus wel opletten waar je je voeten neer zet. Bij de bekende Thaise temperaturen betekent dat toch nog zweten. Maar tussendoor even een frisse duik en je kunt er weer tegen voor de volgende paar meters.
Hier is de top van de waterval, en ben ik na een duik weer terug gegaan. Ik lag lekker rustig in het frisse water tot ik iets aan mijn teen voelde knabbelen. Toen ben ik er gelijk weer uit gegaan.
Bovenaan gekomen kun je wat fris kopen.
De monnik hier boven wist me te vertellen dat de verdere klim naar boven wel mogelijk is, maar zeer moeilijk zou zijn. Daar had ik geen zin in, met de 2 watervallen van een dag eerder nog in mijn benen.
Deze tempel is meer dan 100 jaar oud en hier kun je het beeld van de Chinese vrouwelijke monnik bezichtigen. De tempel bevindt zich vlakbij de Big Buddha.
Die monnik deed bij iedereen een touwtje om de pols. Ik heb dat nooit zo goed begrepen, maar het zal vast wel iets goeds betekenen. Misschien hoor ik daar vanavond meer over, dan weten jullie het de volgende keer, want vanavond is de laatste avond op Koh Samui.
Binnenlandse vlucht naar Pattaya
Ik ga zaterdag 17 juni met een binnenlandse vlucht van Koh Samui naar Pattaya. De vlucht vangt al om 10.40 uur en zal ongeveer een uur duren. Dan kan ik mij op maandag melden in het Bangkok Pattaya Hospital.
Chaweng waar ik verblijf ligt in de buurt van het vliegveld hier op Koh Samui. Er komt dus wel eens een vliegtuig over. De aanvliegroute is over het strand van Chaweng, de stijgroute gaat er vandaan. Er is maar een maatschappij die mag vliegen op Koh Samui, dus veel last heb je er niet van. Het aantal vliegbewegingen valt reuze mee. En ik heb na een aantal dagen de indruk dat er alleen overdag en het begin van de avond activiteiten zijn op het vliegveld. Dus niet de gehele nacht.
Zal bij de volgende bladzijde die ik maak van deze vakantie wel wat fotootjes van de bardames voegen. want daar zitten jullie natuurlijk op te wachten. En dan weten we direct wat meer van de stand van zaken betreffende Nederland op het WK in Duitsland. Want ik volg de wedstrijden zo nu en dan wel en het Nederlands elftal zeer zeker. Vanavond hier 23.00 uur aan de bar bij O'Neills.