Chiang Khan naar Wat Pa Phu Kon
Deze plaats ligt aan de grens met Laos. Een typisch grensplaatsje. Veel winkeltjes met kleding. En andere prullaria.
Erg nauwe steegjes. Wanneer je dit plaatsje wil bezoeken met de auto, google een hotel met parkeerplek. Dat is hier schaars.
Ik zelf had een parkeerplaats gevonden naast een hotel. Het Suk boon hotel.
Veerdienst.
Chiang Khan naar Wat Pa Phu Kon
De route naar wat Pa Phu Kon leidt door de bergen van Loei. Mooie route, soms door bergen, en precies dat stuk door de bergen was het wegdek het slechtsts en dan ook nog vele bochten naar links en rechts,omhoog en omlaag over zo’n 2 km. Maar de route leidde soms ook door dorpjes.
De route had verder weinig tankstations, TomTom gaf ze in ieder geval niet aan. Maar ik zag er wel een paar die gesloten leken. Dus houdt hier rekening mee, ook vanwege de sanitaire behoefte onderweg.
De foto's vallen mer achteraf wat tegen. Maar ik wilde doorrijden. Het landschap lijkt hier plat, maar dit is wel een groot en hoog gelegen plateau.
Na een mooie route ben ik dan eindelijk bij deze tempel aangekomen. Het is een mooie tempel, boven op een berg. Jammer dat het heiig was, dat bederft het uitzicht. Binnen in de tempel zelf, zeer fraaie beelden en muurbeelden. Echt een bezoek waard.
Houdt wel rekening met de kledingvoorschriften die in Thailand bij tempel bezoek altijd gebruikelijk zijn. Ze zullen echter toeristen zelden berispen, maar we zijn te gast.
Men was volop aan het verbouwen, of uitbreiden. Er was in ieder geval een ruime parkeerplaats.
Houdt wel rekening met de kledingvoorschriften die in Thailand bij tempel bezoek altijd gebruikelijk zijn. Ze zullen echter toeristen zelden berispen, maar we zijn te gast.
Paraplu's zijn er niet alleen tegen de regen, maar ook tegen de zonnestralen.
Precies tijdens de koudste dagen tijdens mijn verblijf in Thailand, deze periode, besloot ik naar Mae Sot te gaan.
Mae Sot is ook weer zo'n grensplaats, dat toeristen trekt vanwege de vaak goedkope spullen die aangeschaft kunnen worden.
Mae Sot grenst aan Birma.
De Moei rivier vormt de grens tussen Thailand en Birma.
In Mae Sot heb ik de nacht door gebracht in het J2 hotel. Goed hotel, prijzen voor de kamers liggen rond de 1000 Baht. Wifi en ontbijt.
Het was zoals gezegd de koude periode, en ik had alleen een korte broek bij me. Gelukkig wel een sweater. Dus 's ochtends toen ik naar het ontbijt ging, stonden mensen mij aan te kijken, in mijn korte broek. Maar hun kleding vond ik weer overdreven. Handschoenen, bivakmutsen en zo.
Het doel van mijn bezoek aan Mae Sot is de Thi Lo Su waterval. Maar laat ik eerst maar gelijk zeggen, ik heb de waterval niet gezien.
Vantevoren had ik opgezocht hoe er te komen, het leek mij het beste eerst naar Mae Sot te gaan. Ik vond dat ik best tijd had eerst naar de grens te gaan. Achteraf misschien niet handig, maar gedane zaken.
De route vanaf Mae Sot leidt door de bergen. 140 km lang bergweggetjes. Dat betekent een gemiddelde snelheid van rond de 50 km/uur. 3 uur later stond ik dus bij de poort naar de waterval.
De poortwachter sprak goed Engels, en wist te vertellen dat het 1 km lopen is naar de waterval, en met de auto 25 km.
Met de auto mocht ik blijkbaar niet, en hij wees me ook niet welke richting ik op moest lopen. Na een kwartier heb ik het opgegeven, en weg gegaan.
Voor mijn volgende reisdoel had ik Ayutthaya op het oog. Hemelsbreed zo'n 250 km. Maar volgens TomTom ruim 600 km. De route leidde mij namelijk terug naar Mae Sot.
Ik heb een en ander nog gecontroleerd via google maps, maar ook die stuurde mij naar Mae Sot. En de laatste bevestiging kreeg ik van een pompbediende. Dus die reis maar aangevangen, en uiteindelijk overnacht in de plaats Tak.
Maar ondanks dat ik dus 2 keer deze lange weg door de bergen hebben moeten afleggen, is het wel een mooie rit geweest. Met vaak schitterend uitzicht.
Baan Hollanda is een soort van museum als eerbetoon aan de Hollandse en Thaise handelsbetrekkingen van de afgelopen 5 eeuwen in Ayutthaya. En dan voornamelijk de VOC handel met Thailand.
Entrée bedraagt 50 Baht. En voor 25 Baht hebben ze ook nog een stroopwafel, maar die is dusdanig ingepakt,dat hij helemaal uitgedroogd is, dus laat die maar.
Er zijn enkele foto’s en enige voorwerpen die de handel symboliseren. En ik heb nu nog iets geleerd van de VOC. Het zijn de Nederlanders die alcohol hebben geintroduceerd in Thailand.
De tuin
