Wat fotootjes op vliegvelden van Amsterdam en Doha.
Na een flinke vertraging was er dan eindelijk na 8 uur een vliegtuig
beschikbaar om ons naar Bangkok te brengen.
Qatar Airqays schrijft service met kleine lettertjes. Want er was niet geregeld.
Nog geen gratis flesje water.
In Bangkok verblijf ik vaak om internet op mijn telefoon te regelen. Dat kan ook ergens anders, maar in Prachinburi is me dat (tot nu toe) nog niet gelukt.
Maar daarvoor ga ik dan wel altijd naar de grote Malls. Op naar een filiaal van AIS, de Thaise telefoon maatschappij.
Deze keer ben ik naar Siam Paragon gegaan. Dat is vanaf metrostation Nana slechts 2 haltes.
Hier moest ik ook zijn voor mijn kaartje van Guns'n Roses later in de maand.
Vanaf Siam Paragon wandel ik later onder de metrolijn door naar een andere mall, Central World.
Vaak hebben de Malls een attracties voor de bezoekers.
Hier op het plein van Central World stond een tent voor de steile wandrace. Helaas was het nog vroeg toen ik arriveerde en was het nog niet open.
Maar ook binnen is van alles te zien.
Bijna Chinees nieuwjaar zo te zien.
Voor de liefhebbers een motor show.
Bijna Valentijnsdag.
En er is van alles te eten en te snoepen.
En natuurlijk een bioscoop. Met promotiedames.
Wat Hong Thong ligt aan de kust onder Bangkok. Het ligt bij het plaatsje
Bang Pakong en dat valt eigenlijk onder de provincie
ChaChoengSao.
Het is een tempel die op een pier ligt en zo dus een eindje in zee. Het is
een mooi complex. En vanaf de pier heb je ook nog een leuk uitzicht over de
kustlijn.
Zoals op de foto's te zien is, wordt er nog bijgebouwd. Dat betekent dat ik er over een paar jaar nog eens moet gaan kijken.
Vlak voor ik mijn ticket definitief boekte voor Thailand, kwam mij ter ore
dat Guns 'n Roses een concert zouden geven in Bangkok.
Op 28 februari 2017. Dus met boeken zorgde ik dat ik een paar dagen later dan 28
februari naar huis kwam. Nadat dat geregeld was,
heb ik via
thaiticketmajor een kaartje gekocht voor dit concert.
Dat bleek best eenvoudig te gaan, maar doordat ik alles in het Engels moest
afhandelen, had ik soms mijn twijfels.
Maar uiteindelijk lukte het mij om voor 145 Euro een kaartje te kopen, voor het
2e gedeelte van de arena van het stadion waarin ze
zouden optreden. Dit was inclusief verzekering.
Na aankomst in Bangkok ben ik met de papieren die ik ontving van het
ticketburo naar een kiosk van
thaiticketmajor gegaan in
Siam Paragon.
Siam Paragon is een groot en bekend winkelcentrum in Bangkok. Bovenin het
centrum, waar ook de bioscoop zit, is een kiosk van
thaiticketmajor te vinden.
Nadat ik mij meldde bij de desk en de papieren overhandigde, en ik moest mij legitimeren, kreeg ik een pasje mee. Gewoon op creditcard formaat.
Dus tegen het eind van de vakantie op weg naar het concert.
Ik had vantevoren al gekeken en gevraagd hoe bij het stadion te komen.
Iemand wist mij zelfs het busnummer te vermelden, waarbij vermeldt werd dat
ik bij het
Victory monument in Bnagkok
op deze bus kon stappen. Daar aangekomen, vroeg ik aan medewerkers van de
busmaatschappij waar de stophalte van deze bus is,
dat werd niet eenvoudig duidelijk. Ik heb ook het pasje laten zien, met de naam
van het stadion, om te informeren dat het inderdaad
de juiste bus is, maar dat hielp niet. Ik dacht misschien kunnen ze de
conducteur op de bus gelijk zeggen waar ik er uit moest.
Ik ben uiteindelijk maar gewoon in deze bus gestapt toen hij aan kwam. Helaas
had de bus geen conducteur. Er was alleen een chauffeur.
Ik had kaarten bestudeerd met lokaties in de buurt van het stadion, maar die zag
ik niet.
De bus reed van het
Victory monument gelijk de snelweg, boven de stad, op. Waardoor het zicht op
de herkenningspunten niet te volgen was voor mij.
Zodra hij weer naar beneden ging en stopte bij een halte ben ik ook uitgestapt.
Verolgens ben ik in een taxi gestapt.
Toen bleek dat ik wel goed op weg geholpen was. De chauffeur wist het stadion en
de lokatie en bracht mij voor nog geen 100 Baht ter plaatse.
Als snel zag ik allerlei mensen van wie de kleding verraden dat we het zelfde doel hadden voor deze avond.
Ik was veel te vroeg bij het stadion, maar ik was niet de enige.
We konden wel al een stuk van het terrein op. En er waren nog kaarjes te koop. De zwarte handel heeft hier weinig te verdienen.
Op enig moment ging er een hek open en werden we toegelaten tot het
zogenaamde trainingsveld naast het stadion.
Hier kon iets te drinken en te eten gekocht worden. Voor taxfree prijzen, dat wel. Dus net zo duur als op Schiphol.
Er was ook een VIP ruimte. What the fuck? VIP ruimte bij een rockconcert? Ga eens dood!!
Uiteraard kon je ook een Guns 'n Roses shirt kopen, maar dit was een deel van de rij.
En hier nog een deel. Dus laat maar.
Uiteraard horen er ook promotie meisjes aanwezig te zijn.
Er was ook nog een lokatie voor een rockbandje. Maar bij de VIP ruimte hadden
ze ook muziek aan, en dat klonk dan door elkaar.
Dat was jammer.
Uiteindelijk was het wachten totdat we het veld op mochten. Sommigen zaten te trappelen.
Dus had alle tijd om dit boord in me op te nemen.
Hier de toegangspoortjes voor het veld.
UIteindelijk mochten we het veld op.
Ook hier weer wachten tot het uiteindelijk begon.
Uiteindelijk begon het dan.
"De ladyboys of Rock"
zoals ze zelf aankondigden.
Er werd voor aanvang gemeld dat het verboden was om opnames te maken. Dus ik
heb slechts een paar fotootjes.
Maar voor me zag ik een zee aan mobieltjes de lucht in gaan. Dus die mededeling
is niet echt aangekomen.
Ik zag zanger Axl Rose op het scherm op het podium in close up, maar moet
zeggen dat hij doordat hij met de jaren
iets aangekomen was en zijn lange haren, mij deed denken aan Meatloaf.
Ik zelf heb deze paar foto's gemaakt, anderen stonden bijna het gehele 3 uur
durende concert met hun mobieltje in de lucht.
Daar maak ik gebruik van om een paar Youtube opnames hier te linken.
Welcome to the Jungle.
Sweet Child of Mine
Wish You Were Here
Knockin' At Heavens Door
Volledige show?
Na het concert was terug naar het hotel nog een
opgave. Want ik was natuurlijk niet de enige.
Er waren nauwelijks taxi's of anderen waren me voor. Ook geen motortaxi's te
zien. Dat viel extra tegen.
Uiteindelijk stond ik ergens toen een, naar later bleek, Amerikaan mij aanbood
om een taxi te delen.
Hij had een uber besteld en die was onderweg. Hij verbleef in het Nana hotel.
Dus dat was niet zo ver van waar ik
moest zijn.
UIteindelijk voor slechts 300 Baht dus terug gekomen in mijn hotel.