Op Samui zijn opvallend veel jongeren aanwezig. De Full Moon Party is ook bovenal een meer een open lucht house party, waar dus vooral de jongeren op af komen. Op het strand zie ik ze niet zoveel, maar 's avonds op straat en aan de bar weer wel. Ik behoor hier duidelijk tot de ouderen.
Er is wel duidelijk op mijn komst gerekend. Ze waren goed voorbereid.
Gelukkig regende het vaak alleen tegen de avond.
Maar je bent zo weer droog.
En er is altijd tijd voor een spelletje
Raymann was er ook en tot zeer laat. Raymann blijkt dus geen Surinamer, want hij spreekt hier vloeiend Thais.
Soms wordt er spontaan een striptease gehouden. Maar weer van de verkeerde soort.
Hier nog 3 zusjes.
Het vliegveld van Samui stelt niet veel voor. Het is een klein open vliegveldje. Er kunnen geen grote vliegtuigen landen.
En ik ben echt met een kut vliegtuig naar Pattaya gevlogen. Maar de vlucht duurde maar 1 uur.
De eerste maandag dat ik weer in Pattaya was, heb ik mij gemeld in het ziekenhuis. Daar werd ik weer onderzocht. Verbazing dat ik weer een bril droeg. Weliswaar met een mindere sterkte, maar toch.
De dokter zei dat er een correctieve operatie mogelijk is, maar dat het probleem van het kijken 's nachts waarschijnlijk erger zou worden. Met ouder worden, zou het nog wat beter kunnen worden. Dus we hebben besloten het zo te laten. Wel vroeg hij mij, wanneer ik in Thailand ben, weer even langs te komen voor controle. Dus moet ik over een half jaar weer op vakantie. Da's rot zeg!!
Oftewel camp olifant. Ik heb deze keer de smaak van het huren van scooters wel te pakken. Heb inmiddels al 3 maal een scooter gehuurd. Het weer is zoals verwacht, aangezien het regentijd is. Ook opvallend veel stroomstoringen meegemaakt dit jaar.
Tijdens de rit op de scooter kwam ik langs dit kamp. En zag olifanten. Het is mogelijk hier een rit op een olifant te maken. Of in een karretje achter een klein paard. 't Is de eerste dat ik paarden heb gezien in Pattaya. Ook kun je hier nog schieten op een schietschijf en dartpijlen naar ballonnetjes gooien. Heb hier alleen wat gedronken, had niet de behoefte tot schieten en van de brommer op de rug van een olifant te kruipen. Terwijl ik hier was kwam er weer een bui naar beneden, dus ben wat langer gebleven om te schuilen voor de bui.
Hier had ik wel eens van gehoord en van de dubbele prijzen ook. Het is niet eens zover bij het centrum van Pattaya vandaan. Wel prijzig.
Het bonnetje vermelde Thai adult 180 baht en FA (farang(=westerling) adult) 360 baht.
Het is niet zo groot. Het is rond. Je loopt het midden in langs enige aquaria schuin naar beneden. Beneden kun je een ronde lopen onder 3 aquaria. Je loopt dus onder de vissen door. Het ronde glas maakte me af en toe wel wat draaierig of het was de whisky van de avond er voor. Maar soms waan je je in een James Bond film, die schuilt voor de haaien die boven zijn hoofd zwemmen. En die duiker tussen de haaien was ook apart.
Dan zijn er ook nog de gevaarlijke vissen in een apart aquarium.
Het is een belevenis en ik kan een ieder aanraadde toch een keer te gaan kijken.
Ik weet niet hoe het heet, maar tussen Pattaya en Jomtien zit een berg. Waar vandaan je een mooi uitzicht hebt over Pattaya. Zeker een bezoek eens waard, wanneer het niet zulk strand weer is.
Die wilde mij weer eens zien, dus met Nok afgesproken dat zij mij zaterdag 24 juni zouden komen op zoeken in Pattaya.
De dag begon veel belovend met veel zon. Dat leek het de dagen voorafgaand niet op. Haar zoon en dochter was er met haar zoontje. Uiteraard beide schoonzussen van Nok, Pawn en Tang, met hun dochter, Tjell en zoon, Ping. En ook Nok´s vader en moeder. En nog enige die ik wel eens gezien heb, maar niet precies de familie relatie mee weet. Tjell was in eerste instantie wat verlegen bij me, maar daar was ze al gauw weer overheen. Zoon dochter zou iedere ouder zich wensen.
Pawn
Tjell
Tjell en Book
Tang en Ping
Tjell en Book weer. De naam van het gele shirt weet ik niet, maar ze is er vaker bij.
Helaas veranderde het weer alras. Regen en donder en bliksem volgde al snel. Dus zijn we het strand weer af gegaan en ergens maar iets gaan eten. Rond 14.30 uur is de familie weer terug naar Pratchinburi gereden.
Helaas zie ik toch niet zoveel wedstrijden als 4 jaar geleden. Van mijn stamkroeg gaat echt al om 01.00 uur de lichten uit en om 02.00 uur is ´t ie dicht. Voor de laatste wedstrijd van Nederland heb ik dus een andere bar op moeten zoeken. Die tent is 24 uur per dag open. Het personeel werkt echt in een ploegendienst van 10 uur achtereen. Mijn persoonlijk assistente had dat even nagevraagd toen we aankwamen. Want ik wilde wel de wedstrijd in een stuk kunnen zien, zonder tussendoor te moeten verhuizen naar een andere bar. Ik had het grote scherm helemaal voor mij alleen. Moest alleen af en toe even reageren wanneer iemand van de dames achter de bar voor het scherm ging staan. Het meisje achter de bar had tijdens de wedstrijd wel een halve sjaal gebreid. Jammer van de uitslag, maar toch wel genoten van de strijd. En dat ik mijn weddenschap verloren heb. Nu moest ik Spaghetti eten.
Door het weer ben ik ook al naar 4 films in de bioscoop geweest. 3 westerse films, Scary movie 4, Superman en Slitter, en 1 Thaise komedie. Noo-Hin. Een zeer grappige film over een meisje in een klein dorpje in Noordoost Thailand, die gaat werken in de grote stad Bangkok. Er wordt zeer veel Isaan gesproken in de film. Zeg maar Fries voor Nederlanders.
Vanaf aankomst heb ik mijn intrek genomen in Coopers in Soi Yamato. Voorheen de Belgium Beer Bar. Dat bord hangt nog over de straat. De kamers zijn als vanouds, maar de tv, airco en fan zijn waardeloos. Toch heb ik nog gauw 10 dagen er gezeten. Ben nu verhuisd naar het hotel waar ik de laatste keer ook zat. Top House aan de second road, tussen soi 8 en 9.
Heb gelijk het nieuws van BVN (het beroerdste van Nederland) weer gezien. Daarnet zag ik iets van een soap. Geen idee welke, snel weggezapt.
Nog 2 weken. Vliegt de tijd zeg!!!!