Draadloos Internet in Thailand
Uitgaan in Chaweng op Koh Samui
De reis begon met het wachten op de trein op het
station van Hua Hin.
Tijdens het wachten viel me op dat alle treinen gemideld zo'n 3 minuten stil
staan op het station.
Mijn trein kwam uiteindelijk ongeveer een half uur te laat aan. Ik had natuurlijk de laatste wagon (wagon 16), en mocht vn de steward van wagon 15 niet via zijn wagon op de trein stappen en moest door lopen naar de laatste deur. Dat was een flinke opstap omdat daar het perron al opgehouden was. En na die moeilijke opstap met mijn koffer, bleek die deur gewoon op slot te zijn. Ik wilde juist toch weer naar de deur van wagon 15 lopen, toen iemand de deur open maakte en ik alsnog in kon stappen.
Mijn bed was weer het bovenste bed, maar dat wist ik van tevoren al. Dat was medegedeeld bij het kopen van het kaartje, want andere plekken waren er niet. Maar in de trein kon ik dan lang uit op dat bed liggen wachten en een beetje slapen tot 6.30 uur. Maar ik ging er al van uit dat dit wel eens wat later kon worden. Tijdens de nachtelijke rit, merkte ik dat het flink regende.
En inderdaad bij aankomst in Surat Thani CS was de vertraging opgelopen tot 1 uur. Na het uitstappen stonden er behalve taxi's ook reis maatschappijen klaar voor passagiers naar Koh Samui, Koh Panghan en Krabi en Phuket. Voor 200 Baht had ik een kaartje voor de bus naar de boot en de boot zelf. En die bus was dus een touringcar met airco.
De rit naar de boot duurde een half uurtje. En tijdens de rit werd er weer gevraagd waar ik op Koh Samui naar toe wilde. Voor 150 Baht zou een minibusje mij naar Chaweng op Koh Samui brengen.
Na een klein half uur sloeg de bus een afslag naar een restaurant in. Dit bleek tevens de ligplaats van de boot naar Koh Samui te zijn. Nadat ik mijn koffer uit de bus had gepakt, werd deze alweer vlot door een medewerker afgenomen en aan boord gebracht. Zelf moest ik en mijn medereizigers ons inschrijven. Naam, leeftijd, geslacht, bestemming, et cetera.
Tijd voor iets te gebruiken in het restaurant hier was er niet, zodra we aan boord waren ging de boord varen. De tocht duurde ongeveer 3 uur. Een stuk sneller dus dan met die nachtboot de vorige keer. En nu waren we ook nog verder weg van het eiland. De zee was in ieder geval rustig tijdens de tocht.
Het in- en uitstappen van de boot ging nu veel beter dan vorige ervaringen, de aankomst op Koh Samui in 2006 en de boot van Krabi naar Phuket in 2007. Gewoon via een loopplank dus, zonder te moeten klimmen.
Op de kade van Koh Samui stond de minibus gereed om mij en 5 anderen naar Chaweng te brengen. Deze rit duurde ongeveer een uur. Maar dat had meer te maken met de hevige regenval op het eiland, want sommige straten stonden vol water, en daar kon de bus slechts stapvoets door heen. Veel brommers reden dan ook over de stoep zag, want de straten waren nauwelijks te zien door het vele water.
Op Chaweng heb ik intrek genomen in Long Beach Lodge. Het bevindt zich aan het strand achter het Chaweng Center hotel. Het is wel wat duurder, maar het Chaweng Center hotel wordt verbouwd en daar is dus veel herrie. Misschien dat ik later nog de overstap maak naar dat goedkopere hotel.
Op een druilerige dag ben ik maar weer eens naar de grote Boeddha geweest. Niets veranderd. Alleen de vorige keer was het stralend weer en deze keer liep ik met een paraplu rond.
Maar het uitzicht in de regen was ook wat waard.
Ook het bezoek van de Plai Laem tempel was een natte bedoening.
Op weg naar mijn hotel in de regen kwam ik een optocht tegen. Ik vermoed dat het iets te maken heeft met het verjagen van slechte demonen. Maar ik ben er niet zeker van. Het was een kleine optocht.
Vooraan liepen mensen met een touw als het ware de kar voortrekkend.
Daarna kwam een truck die de wagen, met daarop enige monniken, voorttrok.
Verder waren er een aantal mensen om heen die toeschouwers om een bijdrage vroegen. Vele thais kregen een polstouwtje uitgereikt.
Zoals iedereen in Eropa al weet, lijkt de Thaise 10 Baht munt, heel veel op de Europese 2 Euro munt. En toen ik dus eens geld wilde halen, tref ik voor mij aan de balie, 2 Hollanders die volop geld aan het wisselen waren. Want volgens hun waren in Zeeland de automaten nog niet aangepast en kunnen ze straks thuis volop automaten vullen. Ze waren beide van plan 5 kilo 10 Baht munten mee naar huis te nemen.kontakten kreeg,
Echt zuunnige Zeeuwen, dus.
Over het gehele eiland zijn behalve de Baht busjes ook veel taxi meters beschikbaar. De standaard prijs begint altijd met 200 Baht. Daarom kun je eigenlijk beter een brommer huren voor 200 Baht per dag, dan kun je overal naar toe en zo vaak als je wilt.
Maar omdat het flink regent en de wegen, op sommige plekken, vol water staan, voldoet de taxi meter nu wel.
Ze zien er goed uit, maar ik heb toch in enkele gezeten, waarbij bleek dat het onderhoud toch achterwege is gebleven. Op enig moment had ik een chauffeur die al iemand aan het bellen was, om zijn vrachtje over te nemen, want de auto wilde alleen nog maar achteruit rijden. Toen hij hem plots weer in zijn vooruit kreeg. En dan gaat de tocht natuurlijk gewoon weer verder.
Na zo'n 4 dagen in een bungalow van het Long Beach Lodge gelogeerd te hebben voor 1800 Baht, ben ik toch maar gaan verhuizen naar iets goedkopers. Heb in die 4 dagen ondanks de regen een bungalow in het Silver Sand Beach resort gevonden een paar 100 meter zuidelijker voor 1000 Baht per nacht. Kwaliteit iets minder en draadloos internet lijkt hopeloos, maar bed, wc en douche zijn aanwezig. Plus de extra's; airco, koelkast en tv. Dat had het vorige dus ook voor hetzelfde geld.
Draadloos Internet in Thailand
Op de verschillende plaatsen die ik deze keer in Thailand heb bezocht heb ik een aantal malen gekeken wat de mogelijkheden zijn voor draadloos internetten.
Op Koh Chang zat mijn bungalow tegenover het 15 Palms restaurant. Gezeten op het balkon van de bungalow, had ik daar wel kontakt mee, maar geniet genoeg om daar echt gebruik van te kunnen maken. Pas toen ik plaats nam in het restaurant kon ik e-mailen en internet pagina's bezoeken.
In Pattaya zat ik denkelijk verkeerd behuisd, hoewel ik op de dag van vertrek uit Pattaya toch plots enige kontakten kreeg. Maar of het kontakt was niet sterk genoeg of er was een gebruikersnaam en wachtwoord nodig.
Ook in Hua Hin is het mij niet gelukt om vanuit de hotelkamer te kunnen internetten, hoewel ook daar kontakten gevonden werden.
Pas op Koh Samui heb ik genoeg kontakt vanuit mijn bungalow. Er is de website mycyberpoint waar voor een prepaid kaart aangeschaft kan worden. Deze was verkrijgbaar bij een van de vele hotels die hiervoor de hotspot aanbieden.
Er zijn kaarten verkrijgbaar voor 100, 200 en 500 Baht. Voor internetten voor respectievelijk 90, 150 en 250 minuten. Op de website waar zonder inloggen wel kontakt mee mogelijk is, kun je uitzoeken waar hotspots goed bereikbaar zijn; hotels en plek in het hotel en dat door geheel Thailand.
Op woensdag 31 oktober werd op het eiland Halloween gevierd. Ik had dit wel in eerste instantie verkeerd geïnterpreteerd. Ik had de folder enkele dagen eerder gekregen. En daar op was sprake van een "street party". En ik dacht daarbij aan een parade met aangeklede wagens met opgedirkte mensen erop.
Er waren wel mensen verkleed. En het feest werd gehouden in Soi Street Pub, een van de uitgaansstraatjes hier. Het is met Soi Green Mango de uitgaansplek in Chaweng. De straat was afgezet voor het verkeer en aan het eind van de straat was een disco opgezet met voornamelijk house muziek. En dat was de muziek voor de gehele straat.
Wanneer je nog geen masker had, kon je deze op het laatste moment nog bij een handig zakenmannetje aanschaffen.
Iedereen werd tot op het laatste moment nog geschminkt.
Hoe zou zij naar het toilet gaan?
Normaal doen ze hun best er zo aantrekkelijk mogelijk uit te zien.
Uitgaan in Chaweng op Koh Samui
Op Koh Samui en dan in Chaweng, de plaats op het eiland waar ik verbleef, kun je goed uitgaan. Het concentreert zich rond Soi Sound Pub en Soi Green Mango. Ook aan de overkant van het meer, Chaweng Lake, rond de Reggae Pub, is het aardig uitgaan. De straat naar de pub wordt gesierd met allemaal barretjes.
Ook zijn er diverse gelegenheden waar Levende muziek wordt gepresenteerd. Er was een avond met een Elvis-imitator. Maar ik vond de "Tropical Murphy's Irish Pub" het meest geslaagd. Hij bevindt zich aan de Chaweng Beach Road, even ten zuiden van het Chaweng Buri Resort. Beneden kun je wat te drinken nemen of boven. Boven speelt een band, maar de drankjes zijn dan wel weer iets duurder. Het geluid staat alleen net iets te hard en de stoeltjes zijn een beetje laag. Maar de band de avond dat ik er was, was best aardig. Ze hadden een aardig repertoire.
Hier genieten Tony en Sandra van de band.
En Bas zou later verklaren dat het niks was, veel te hard allemaal. Maar hier lijkt hij toch nog te genieten van de muziek. Of was het omdat hij naast Pen mocht zitten.
In Soi Sound Pub en Soi Green Mango zijn naast de vele handelaren van diverse artikelen ook kinderen aan het werk. Gelukkig delen de anderen mijn mening dat kinderen niet zo laat op straat horen en zeker niet misbruikt horen te worden door hun opvoeders om toeristen makkelijker geld af te troggelen, hoe leuk ze ook zijn. Hier heeft Sandra dan ook een aanhanger. Het meisje dringt erg aan om haar bloemetjes te verkopen.
In Soi Green Mango zijn de meeste barren meer disco's. De muziek staat er wel erg hard. Je voelt de muziek echt. Niks voor mij, maar het was er wel feest in die herrie.
De Reggae Pub ligt er hier nog rustig bij, maar 's avonds rond een uur of 10 barst het dansgeweld weer los, met de band.
Op 5 november heb ik een vlucht geboekt met Bangkok Airways, dat mij van Koh Samui terug moet brengen naar Bangkok.
Er zijn hier op het eiland diverse aanbiedingen om terug te reizen met trein, bus, taxi en zelfs boot. Uiteraard hoort vliegen er ook bij. Ik zag regelmatig aanbiedingen om voor 1990 Baht naar Bangkok te vliegen. Maar dat bleek niet vanaf Samui, maar vanaf Surat Thani te zijn. Dat betekent eerst met de boot en daarna waarschijnlijk een taxi naar het vliegveld. En dan zou ik 's morgens om 8 uur al moeten vertrekken vanaf het eiland.
Nu heb ik voor 3000 Baht de laatste vlucht vanaf Samui om 22.00 uur. Aankomst Bangkok 23.00 uur. Mijn vlucht naar huis met China Airlines is op 6 oktober om 2.30 uur.
De laatste vlucht en de eerste vlucht vanaf Samui naar Bangkok zijn de goedkoopste; 3000 Baht. Alle vluchten er tussen kosten 4000 Baht.
Ik heb op de laatste avond even voor 20.00 uur een taxi aangehouden. En heb mij voor 300 Baht naar het vliegveld laten rijden. Ongeveer een kwartiertje rijden vanaf Chaweng. De taxi nam deze keer wel een rare route, maar later bij aankomst bleek het vliegveld een nieuwe accommodatie te hebben sinds de vorige keer (juni 2006). Het vliegveld ziet er nu wat moderner uit dan de oude, dat gaf wel meer het idee op een tropisch eiland te zijn.
Bij aankomst bleek mijn vlucht al 40 minuten vertraging te hebben, doordat het met vertraging op het eiland aangekomen was. De vlucht was kort, een uurtje.
Mijn koffer ophalen bij aankomst duurde deze keer minder lang dan toen ik eens met een binnenlandse vlucht vanaf Chiang Mai hier geland was. Daarna kon ik naar de incheckbalie van China Airlines. Ook deze vlucht had vertraging, een half uur. Ook was de controle deze keer veel strenger, deze keer kwam ik niet met een flesje water het vliegtuig binnen.
Maar ben helaas weer terug in Nederland en hoop vlug weer te vertrekken naar Thailand. Waarschijnlijk half maart 2008.