Central World is een overdekt winkelcentrum vergelijkbaar met een Zuidplein in Rotterdam of een Hoog Catharijne in Utrecht. De winkels zijn wel beter gegroepeerd bij elkaar. Zo is er een verdieping voor eten en drinken, voor elektronica, voor kleding, et cetera.
Bovenin zit een bioscoop en andere recreatie bezigheden.
Vond er trouwens ook nog dit winkeltje.
Hier zijn dus T-shirts te koop met afbeeldingen van superhelden, als superman en batman. Van superheld Ron Jeremy hadden ze trouwens geen shirt.
Omdat ik later deze week de familie van mijn ex-vrouw weer zal zien, wil ik
voor de kinderen daar een paar cadeautjes meenemen. Dus ben ik hier gaan kijken
naar een speelgoedwinkel.
En ik vond hier Toys 'R Us. Duidelijk was dat het binnenkort Songkran is, want
de afdeling waterpistool was op alles voorbereid. Maar ik ging voor een paar
radiografisch bestuurbare auto's. Ik kijk dan naar auto's die ik zelf er leuk
uit vind zien, dus niet zo'n lelijke Hummer.
Ik moest daarbij wel letten op de frequentie. Want als de jongens tegelijk met
hun autootjes willen spelen moeten ze daar geen hinder van hebben. Na uitgelegd
te hebben aan de verkopers waar ik naar keek, werden echt alle dozen uit het rek
gehaald om te zien welke frequenties er allemaal zijn. Het bleek dat er maar 2
frequenties gebruikt werden. En ik wilde 3 autoos kopen. Dus moest ik zorgen dat
op het pakpier de frequenties vermeld werden. Ook dat was geen probleem. De
verkopers namen de door mij 3 uitgezochte autos mee en ik keek nog effe rond
voor wat andere speeltjes. Daarna naar de kassa om alles af te rekenen. Toen pas
viel mij op hoe groot deze winkel was, ik verdwaalde gewoon en moest een iemand
effe de weg vragen.
Bij de kassa stonden de 3 dozen met de autos er in. Nu moesten ze nog getest
worden. Dus gingen de verkopers aan de slag om alle autos uit te pakken,
batterijen in auto en afstandbediening en effe rijden. Alles werkte en dus kon
alles weer ingepakt worden. En ook dat gebeurde zeer professioneel. Voor de
nieuwsgierigen de autos kostte rond de 1200 Baht per stuk.
In Bangkok is een redelijk goed systeem van ondergronds en bovengronds vervoer. Ik denk dat ik dat al eens eerder vermeld heb. Hier is een schema van de lijnen.
Verder rijden er ook nog bussen rond en zijn er tuktuks, taxis en brommertaxis.
Wat mij deze keer op viel was een zeer grote discipline bij het wachten op de volgende trein of bus. Hier op de volgende foto's zie je iedereen keurig in de rij aansluiten. Was mij nooit eerder opgevallen.
Ik besef dat ik dit verhaal veel te laat schrijf, weet namelijk niet meer wat de tocht kostte, maar was minder dan 100 baht.
Ik ben deze keer weer eens naar de rivier gegaan. Had mij voor genomen weer eens een bezoek te brengen aan Khao San Road. Ben daarvoor met de Sky train naar de opstapplaats aan de rivier gegaan, om er met de boot naar toe te gaan. Helaas had ik op de pier niet opgelet waar ik uit moest stappen en bij de paar haltes die we aan deden was mij niet duidelijk dat het mijn uitstapplaats was.
Dus ik ben lekker blijven zitten tot het eindpunt en dat was Nonthaburi. Hier heb ik even een wandeling gemaakt en ben daarna weer met de boot terug gegaan. De boottocht enkele reis was al langer dan een uur, dus de middag was al aardig voorbij.
Hier een filmpje
Na een kort verblijf in Bangkok ben ik op weg gegaan naar Pak Chong. Eerst een taxi meter naar Hua Lampong treinstation en daar een treinkaartje gekocht. Het was een lange reis van zo'n 3 a 4 uur. Onderweg begon het te regenen, maar ik zat droog in de trein dus geen probleem. Wat ik wel een probleem vond, was het feit dat iedereen de luiken dicht deed, zodat ik niet meer naar buiten kon kijken en dus ook niet wist bij welke halte ik was. Toen het begon te regenen vermoedde ik dat ik in de buurt van Pak Chong zou zijn.
Gelukkig hield het snel weer op met regenen en gingen de luiken weer open. En
ik kon weer zien bij welke haltes we allemaal aankwamen. Een mooi systeem in
Thailand op de stations is een bord met in het midden de halte waar je bent een
pijl in de richting die de trein op gaat met de naam van de volgende halte en
een pijl in de richting waar de trein vandaan kwam met de naam van de vorige
halte. En tevens staat daar de afstand op.
Dus toen we de halte voor Pak Chong aandeden, kon ik ongeveer inschatten wanneer
we daar aankwamen zodat je je kaar kunt maken om uit te stappen. Ik merkte dat
stops niet lang duren op kleine tussenstations. Op grote blijft de trein vaak
wat langer staan.
Het is ook wel eens grappig want op een van die kleine stations, komen altijd mensen langs de ramen om je van alles te verkopen; eten, drinken of snoep. Zo had ik voor 5 baht een ijsje gekocht. Het meisje dat dat verkocht hield een dienblad omhoog boven haar hoofd en iedereen pakte een ijsje en legde 5 Baht op dat blad. Zo kon nooit zien of iedereen echt betaald had. Of is dit nu weer Hollands wantrouwen.
Op het station heb ik een taxi genomen naar hotel Villa Paradis een resort in de buurt van het nationale park Khao Yai. Het was wel een duur hotel voor mijn doen, 1800 baht per nacht. En ik was van plan om 3 nachten te blijven.
Het hotel heeft een mooi park, alleen jammer dat er nieuwbouw plaats vond. Dat gaat ten kostte van de stilte van de natuur.
De volgende dag na het ontbijt heb ik om een fiets gevraagd, volgens hun website hadden zie die beschikbaar voor hotelgasten. De fiets viel enorm tegen, maar ben toch op pad gegaan. Ik was een half uurtje aan het fietsen toen ik de lucht zag betrekken, waarop ik maar weer rechtsomkeert heb gemaakt. Onderweg nog effe wat gedronken bij een plaastelijk winkeltje en was vroeg in de middag weer terug. Het was erg warm dus ben maar naar het zwembad gegaan. Nadat afgekoeld te hebben in het koele water begon het dan eindelijk te regenen. Het werd zelfs zwaar donderweer.
Ik moet toch meldde dat toekosmtige bezoekers van die bad voorzichtig zijn. Toen ik met natte voeten uit het water kwam, gleed ik bijna onderuit op de spiegelgladde tegels rond het bad.
Ook wat ik in het restaurant mee maakte was best kostelijk, maar wel raar.
De eerste avond ging ik er voor een maaltijd en neem dan ook wat te drinken. Ik
bestel vaak een glas ananassap. Ik bestel dit meestal in het Thais. De ober
herhaalde mijn bestelling, dus nam ik aan dat komt goed. Desondanks kreeg ik een
glas water.
De tweede avond probeerde ik het weer, want misschien zijn ze boodschappen wezen
doen of is er een leverancier geweest. Maar nu kreeg ik te horen dat de
ananassap op was. Op mijn vraag wat heb je dan wel, werd een aantal suggesties
gedaan door de ober en serveerster, ja ze waren deze keer met zijn 2en, en koos
ik voor appelsap. Niet mijn favoriet, maar de beste keus uit de gedane
suggesties. Dit alles deden we in het Thais. En daarna gingen de 2 naast mij in
discussie over; "waar staat die appelsap dan?" Heel verhaal, het kwam er op neer
dat waar de ober dacht dat de appelsap stond, daar volgens de serveerster de
ananassap staat. Het kwam erop neer dat ik dus ananassap kreeg.
De nacht in Pak Chong bleef het weer nog onrustig en ook de volgende morgen was het nog steeds bewolkt. Dus ben ik na het ontbijt maar gaan uitchecken. Het resort heeft een taxiservice die klanten gratis weg brengt. Ik wilde naar het busstation om met de bus naar Khorat te gaan.
Ik bedacht ik ben daar al eens eerder geweest in deze tijd van het jaar en toen was er een braderie van enkele dagen. Helaas toen ik met de tuktuk door het centrum reed, waren ze de braderie kramen al aan het afbreken, dus gemist. Maar geeft niet, was weer in een stad.
Het hotel Chomsurang hotel was een beetje verbouwd. De incheckbalie was verplaatst. Kamer kosste nu maar 700 Baht dus goedkoper en het was best een grote kamer, maar moest wel een borg afgeven voor de kamer sleutel in geval van verlies. geen probleem, wanneer ik het hotel uit ga, lever ik toch altijd de sleutel in.
Ben na het inchecken naar The Mall gegaan. Lekker rondgehangen in alle winkels. Zag dat ik in Bangkok toch goedkoper uit was voor die sutootjes dan hier in de provincie. En heb lekker en goedkoop gegeten in de Food Plaza van The Mall.
Hier een stel papegaaien die ruzie lijken te hebben.
Wanneer ik in Khorat ben, ga ik altijd naar een bar met levende muziek. De band daar speelde dan vaak Thaise muziek afgewisseld met Westerse muziek. De tent was helemaal verbouwd. En er waren alleen maar jonge Thaise mensen. Westerlingen heb ik er niet gezien. Westerse muziek heb ik ook niet meer gehoord. Dus ben niet lang gebleven.