Chiang Mai's Correctional Center for women
Phra Chao Fang Phra Bang Sam Phil monument
Van Doi Mae Salong naar Chiang Rai
Op deze dag was het helaas wat regenachtig. Ook zat ik op sommige trajecten
in de mist. Maar ik heb toch nog
enkele stops gemaakt voor een fotootje.
Hier een stop bij het heksenhuisje voor een verfrissing.
Anderen hadden deze plek ook uitgekozen voor een stop. Maar deze helden waren op de motor.
Entrée was 100 Baht, maar het viel bijzonder tegen. Ook omdat ik de enigste bezoeker was.
Het was in ieder geval lekker weer. Dus ondanks alles toch nog aardig wat foto's genomen.
Een molen makt het in ieder geval Hollands.
Ik dacht dat "Mare" fout gespeld was, maar het betekent natuurlijk "merrie".
De vorm van deze paddestoel doet me aan iets anders denken.
Ik heb de schaapjes niet geteld.
En de ganzen waren opstandig.
En alle medewerkers van het park hebben een fiets.
Leek me leuk om eens te gaan kijken hoe al die parasols nu eigenlijk gemaakt worden.
Maar de handwerkers hadden blijkbaar een vrije dag.
Chiang Mai's Correctional Center for women
Zo leek het mij ook leuk om de voormalige vrouwengevangenis
te bekijken.
Maar dat heb ik verkeerd begrepen. Die gevangenis was blijkbaar ergens anders.
Hier alleen nog een overblijfsel van wat die vrouwen in de gevangenis geleerd
hebben; Massages.
Entrée bedraagt 90 baht. Daar krijg je een folder bij en kun je het museum in begeven.
Tentoon gesteld wordt hoe Chiang Mai ontstaan is. Een geschiedenis lesje dus.
Best aardig, wanneer het regent of wanneer je even weg wilt uit de hitte.
Informate over de voorgaande volkeren die de omgeving van Chiang Mai vroeger bevolkte.
En info over een oude opgraving op deze plek in Chiang Mai.
De weg er naar toe wordt al vanaf Chiang Mai aangegeven. Dus dat mag geen probleem zijn.
Onder deze bergen bij Chiang Dao bevinden zich grotten, van wel 6 tot 7 km lengte.
Bij aankomst ben je op het gelijknamige tempel complex.
Maar ik kwam voor dus de grot.
De entrée voor de grot is 40 Baht. Dat is om de elektriciteit voor de verlichting binnen te kunnen financieren. Binnen wordt nogmaals om 200 Baht gevraagd voor de gids met lantaarn. Dat is wel aan te raden.
Het is best nog een zware tocht. We liepen over gemaakte treden, maar ook over natuurlijke treden. En behalve het beklimmen en afdalen, moesten we soms zelfs op de knieën om onder doorgangen door te kruipen.
Hier is de ingang naar de grot.
Ik kon gewoon zonder begeleiding een deel van de grot inlopen.
En toen werd mij pas duidelijk dat ik 200 Baht moest betalen voor een gids met lantaarn. Zonder mocht je niet verder.
Nou toen gingen we dus.0
De gids verteld niet veel, haar Engels
zal daar wel te beperkt voor zijn. Maar ze wijst op stukken rots die met veel
fantasie een dier, zoals een leeuw of een olifant kunnen voorstellen.
En ze waarschuwt vaak om om je hoofd te denken, bij lage doorgangen.
Een grot is vaak koel, maar hier kwam ik kletsnat van het zweet weer buiten.
Buiten nog even een close up van een straatlantaarn.
En ik meende iets van een waterval te horenm dus dat moest ik even zien.
Snel weer weg. Afsluiters met zulke lange spindels wil ik helemaal niet zien. Zeker niet op vakantie.
TomTom leidde mij hierheen. Maar het stelde niet veel voor.
Het was een lange tocht van zo'n 10 km. Wel ging het vaak omhoog. Ik zag later op een van de weinige plekken waar ik even kon stoppen voor een foto een bord met 5 km. Misschien was dat wel de hoogte. Geen idee.
Entrée was trouwens 200 baht per persoon + 30 Baht voor de auto.
Zou ik nu op deze hoogte zijn? Het was hier qua temperatuur best fris.
Dit had ik eigenlijk moeten inzoomen. Die kip met haar kuikens onder haar lichaam.
Ben altijd voorzichtig wanneer ik op zulke platformen stap. Voelt nooit echt stevig.
Op een bepaalde plaats stonden al deze tempels. Zouden hier veel ongelukken zijn gebeurd?
De weg hier naartoe had ik voor de laatste paar 100 meters mijn bedenkingen over dit onderkomen. Maar dat valt reuze mee.
Een kamer kost 1200 Baht. Dat is inclusief ontbijt. Verder is er een restaurant, keuken sluit om 19.30 uur, zwembad en gratis fietsen. De fietsen waren helaas te klein voor mij.
Het is een mooi resort in een prachtige omgeving.
Auto in de buurt.
Mooie wilde tuin.
Mini stone henge.
Helaas regende het deze dag. Dus heb de 500 treden die beklommen moeten worden voor deze tempel niet gecontroleerd.
Ik had nog gewacht in het Mariska resort tot de ergste bui voorbij was, en hoopte op weer droog tegen het moment dat ik hier was.
Helaas niet. Dus dan blijft er nog iets over voor een volgend bezoek aan Chiang Dao.
Mochten er lezers er zelf eens heen gaan. De borden hier geven een wat andere naam, en ook bleek het bij TomTom niet in de lijst te staan. Maar met onderstaande coördinaten, ben ik er uiteindelijk gekomen.
N 19.403004
O 98.920563
Bezoekers wordt gevraagd dingen uit de mand meenemen op weg naar boven. Alle kleine beetjes helpen.
En altijd gepaste kleding dragen.
Ik had gelezen over Fang en wilde daar
naar toe. Dat was heel goed mogelijk, zo las ik via weg 107.
Maar ik zoek altijd tijdens de rit nog wat toeristische attracties op, op de
route.
En TomTom kwam met een hot spring in het Pha
Daeng nationaal park te gaan. Maar dat plan viel in het water.
Letterlijk, door
de regen.
Het regende behoorlijk dus besloot ik om
verder te rijden naar Fang. Ik was op een andere lokatie, dus TomTom
kwam met een andere route vanaf het Pha Daeng nationaal park. Deze leidde mij door de bergen over de wegen 1148
en 1340.
En dat absoluut een mooie rit.
Het eerste stuk toen de bergen inzicht kwamen, leek het erop dat het een lange rechte weg tussen 2 bergketens door was.
En zo af en toe waren er korte stops mogelijk. Om even een foto te nemen.
Ongeveer halverwege, op Doi Ang Khang,
is een goed Viewpoint. De accomodatie met restaurant en kantoor, lijkt
nog in aanbouw,
maar het Viewpoint mag er zijn.
En dan is er nog het uitzicht.
Na dit Viewpoint moest ik een paar
honderd meter terug naar de wegwijzers die ik, na lange tijd op deze route,
had gezien.
Kon hier kiezen uit, Chiang Mai, Chiang Dao en Fang. Ik vervolgde de
route naar Fang. En vanaf reed ik over weg 1249.
Deze route was zelfs nog fraaier.
Maar ging wel door meer kleine dorpjes. En de weg was ook breder, en er was iets
meer
overig verkeer.
De laatste 15 km
naar Fang ging dan wel over weg 107. Deze was hier drukker, maar misschien kwam dat door
wegwerkzaamheden op
dit stuk.
Phra Chao Fang Phra Bang Sam Phil monument
Ik was deze vakantie nog niet echt bij tempels geweest, dus dat werd wel eens tijd.
Deze tempel bevindt zich vlak naast de hier boven vermeldde tempel.
Deze tempel is meer in het stadje zelf. Hier was het ook veel drukker.
Deze Hot Spring bevindt zich in het Doi
Pha Hom Bok nationaal park. De entrée voor het park inclusief hot spring
bedraagt 300 Baht.
Dit is een mooi park en de geiser is een bezoek zeker waard.
Verboden te roken en geen honden toegestaan.
De geiser spuugt om de 30 minuten, gedurende 3 minuten een lading stoom uit. Komt zeker een paar meter hoog.
Op veel plekken in dit veld, wordt gewaarschuwd voor het hete water dat hier
stroomt. De temperatuur die
vermeld wordt, kan variëren.
Er omheen zijn nog wat kleine borrelbuisjes ontstaan die ook heet water omhoog stuwen. Maar veel kleiner, en vooral minder heet.
En na een tijdje spuiten, stopt de geiser en dampt dan nog wat na. Totdat de
druk weer dusdanig hoog is.
En dat duurt ongeveer 30 minuten.
In het veld staan ook deze soort bordjes met informatie over de hete stoom.
Of over de begroeiing.
Er zijn zelfs levensvormen die met het hete water om kunnen gaan.
Hier een filmpje van de Hot spring. Jammer van het geluid van de grasmaaiers die de geiser toch overstemmen.
En verder is er nog meer dan alleen de geiser.
Deze huisjes hebben allemaal hun eigen naam. Misschien van een medewerker van het park?
Dit is een andere geiser in het park.
Iets verder op zijn 2 plekken voor een voetenbad.
Ook zijn er mineralen baden en sauna’s. Het bad was gratis, de sauna bed ik verzuimd te vragen.
De baden voor mannen en vrouwen zijn gescheiden.
Verder is er in het park nog
een visitor centre waar informatie verstrekt wordt. En er zijn een paar
winkeltjes.
Deze winkeltjes bevinden zich naast een kleine vijver met een
fonteintje in het midden. Een mooie plek om nog
even te gaan zitten en te
genieten van het park bij een drankje en/of iets te eten.
Thaton is een kleine plaats gelegen in het noordelijke deel van de provincie Chiang Mai.
Het centrum van het plaatsje ligt rondom de brug over de Kok rivier.
Er zijn hier nog veel overnachtingsmogelijkheden.
Verder kan ervan uit deze plaats een
boottocht gemaakt worden naar Chiang Rai. De tocht gaat met een longtailboot en
kost
400 Baht per persoon.
Iets voorbij Thaton ligt deze sinaasappelplantage, pal langs de weg.
Het valt eigenlijk niet te missen met zo'n grote gele sinaasappel ingericht als barretje.
Entrée is 40 Baht. En dat is inclusief een rondrit, eigenlijk rondvaart want het voertuig is vermomd als boot, over het terrein.
Toen ik binnen stapte, had ik de indruk
de enigste bezoeker te zijn. Dus ik dacht dat de rondrit niet door ging.
Daarom ben ik een stukje over de plantage gaan lopen.
Bij terugkomst zag ik een voorraadje rondvaartboten gestald staan. Het kan dus wel eens druk zijn.
Na mijn wandeling zag ik dat de toerbus
die klaar stond weg was, iemand kwam mij vertellen dat die bus snel terug zou
zijn
voor de volgend tocht. ik moest even wachten.
De wandeling had mij dorstig gemaakt,
dus heb ik even een sinasappelsapje gekocht. Weet eerlijk gezegd niet meer
hoeveel dit
kostte, maar het was niet veel. Misschien 15 Baht.
Toen de bus terug kwam met een paar andere bezoekers en zij uitgestapt waren ben ik en een ander stelletje in de bus gestapt voor de volgende toer.
De bus reed naar de achterzijde van de plantage tegen de berg daar aan.
Aan de achterzijde van de plantage, tegen de berg aan, werd gepauzeerd.
De chauffeur zei eigenlijk niets, hij
stopte en stapte uit. Wij dus ook en hebben daar wat fot's genomen.
Het zag er
prachtig uit, allemaal.
Het was er erg rustig. Zag niemand aan het werk in de tuinen. En ook weinig bezoekers.
En het was nog wel een Boeddha dag.
Bij zo'n molentje vermoed ik altijd Hollandse invloeden.
Onderaan de berg geeft een mooi overzicht over de plantage.
Hier aan de achterzijde wel allerlei tentjes, maar ze zijn niet bemand. Weet niet of er dagen zijn dat ze wel bemand zijn.
En op enig moment kwam de chauffeur weer tevoorschijn en werd de terug reis weer aangevangen.
Ligt alweer in de provincie Chiang Rai. Het is een prachtige berggebied in het Noorden van Thailand.
Hier wonen uit China uitgeweken
voormalige troepen van Kuomintang. Deze leven hier nu vredelievend van de
theeteelt.
En dan voornamelijk, Oolong en groene thee.
Aangekomen op Doi Mae Salong was dit
mijn eerste stop, bij dit theehuisje voor een Oolong thee.
Het is apart, een aparte manier van zetten en inschenken. Maar niet apart genoeg
om een pakje te kopen om thuis te zetten.
En aangezien in Mae Salong Chinezen wonen, moest ik dus een kopje Oolong thee drinken in dit restaurant.
En ook een Chinees gerecht bestellen om te eten. Ben alleen wel de naam van deze maaltijd vergeten.
Deze tempel ligt bovenop een berg. De
route er naar toe is een doodlopende weg, dus je moet ook weer terug.
en doordat het op een berg top ligt, is dat een mooie rit.
Mijn auto stond bovenaan deze trap geparkeerd. Ik had geen idee, dat ik dichterbij de tempel kon parkeren.
Hier had ik ook kunnen parkeren. De
route hierheen is om een kleine bergtop, waar boven ik geparkeerd stond, en dus
ging
deze weg vanaf hier weer terug.
In Mae Salong verbleef ik in het Vintage hotel. Een eenvoudig hotel voor 700 Baht voor één nacht. Zonder ontbijt.
Achter de receptie/bar hier zag ik dames rond een tafel mah jong spelen. Voor geld uiteraard.
De muren van de kamers kwamen wat raar over, alsof het niet af is. Maar het had toch iets.
Ik had een mooie kamer, met balkon. Er is WIFI, maar geen airco of een koelkast. Het is in de bergen, dus zal het niet missen.
De foto's hierboven heb ik geleend van booking.com, de mijne waren mislukt.
Van Doi Mae Salong naar Chiang Rai
Ik was dus eigenlijk vanaf Chiang Mai op
de Doi Mae Salong terecht gekomen. En om vanaf hier naar Chiang Rai
te gaan, wilde ik een andere route nemen. Dus ben gewoon eigenwijs tegen TomTom
in de andere kant opgereden
dan TomTom aangaf. En al snel na omdraaien, paste tomTom de route gelukkig ook
aan.
En ik zag weer schitterende vergezichten.
Op deze kant van de route zag ik meer
theehuisjes, en omdat het vroeg was, ben ik even gestopt voor een warme
kop thee en om te gebieten van het uitzicht.
Aan het einde van de bergen van Mae Salong kwam ik nog even langs deze rivier.
Juist voor het verlaten van het
berggebied van Mae Salong en de snelweg naar Chiang Rai oprijden, ligt deze
thee plantage.
Geen entree.
En in het centrum van de plantage is er een restaurant waar
allerlei thee producten gekocht kunnen worden.
Dat is behalve allerlei soorten thee dranken ook gebak waar thee in verwerkt is.
