Van Mae Sariang naar Khun Yuan
Van Khun Yuan naar Mae Hong Son
Een rit van 200 km door een fraai berglandschap. Genieten van het uitzicht met muziek van de autoradio op de achtergrond.
Ook die leuke stroompjes langs de weg.
Tijdens de rit kwam ik een wegwijzer tegen in het Engels voor deze grot. Dus effe gestopt.
Grappig omdat water de grot in te zien gaan. Ben het niet gevolgd. Het zag en erg modderig en glibberig uit.
Kijk die modder, daar wilde ik niet gaan lopen. Had geen zin in een glibber partij.
Het is hier ook een soort van picknick plek.
Ze waren in een soort van klederdracht. Waarom kon ik niet vragen. Wel of ik een foto mocht nemen.
Mooie plek om even te stoppen. En om je heen te kijken. Er is verder niets. Geen eet of drank tentje. Slechts een bankje op een heuvel. Voldoende zo.
Kleine plaats met opvallend genoeg,
aardig wat westerlingen. Zoveel had ik er sinds Bangkok niet meer gezien.
De plaats ligt aan de rivier de Moei en aan de andere kant bevindt zich Myanmar.
Jammer genoeg hier niet zo'n wandel boulevard zoals je bij veel andere rivier plaatsen ziet.
Het plaatsje is uiteraad iets groter dan dit straatje, maar hier zitten alle hotelletjes waar westerlingen verblijven in deze plaats.
Er zijn wel restaurants aan rivier. En hotels. Daar kun je
dan aan de rivier komen. Maar er lekker langs lopen gaat dus niet.
Gemiste kans.
En aan de overkant dus Myanmar.
Via booking.com dit hotelletje gevonden. Volgens die site is het de enigste met een zwembad. Een zwembad en ontbijt voor 760 Baht is niet duur. Ik had alleen verwacht dat het hotel aan de rivier kant zou liggen. Tja, had mij dus vergist.
Beetje slechte foto van het hotel vanaf de straat kant. Maar dat busje kon ik niet weg halen.
Geen groot zwembad, maar wel even lekker om er in te gaan.
En daarboven heb ik geslapen. Ruim balkon.
De tuin is verder leuk aangekleed. Inclusief visjes.
Het ontbijt gaf mij direct een ietwat Hollands gevoel. Alleen was die theepot geen koe.
Waar mijn kamer best groot was, was mijn ontbijt meer van madurodam. Zie je de worstjes? Ik had ze ook bijna gemist.
Wat ik zelf iets minder ervaarde,
was dat ik bij binnenkomst al de ontbijt bestelling voor de volgende morgen
moest opgeven.
Ach, zo vaak gebeurd mij dat ook weer niet.
Van Mae Sariang naar Khun Yuan
Toen ik uit Mae Sariang weg reed, was
mijn doel Mae Hong Son. Maar ik had nog wat stop plaatsen niet voorzien.
En eerlijk gezegd, toen er halverwege de middag een flinke plensbui kwam, had ik
ook niet veel zin meer om er een lange dag van te maken.
En de dag begon mooi. Ik kwam na een rustige rit, zonder
helaas plekjes om een goede foto te maken bij een coffeshop aan.
Bij het plaatsje Mae La Noi.
Rustige plaats, om even iets te drinken. En een foto te schieten.
Dit is dan weer wat verder op de route.
Uitspraak voor deze geiser is “Nong Heng” wat grappig is, want zo wordt ik door de kinderen bij Noks familie aangesproken.
Deze geiser bevindt zich op de route
naar Khun Yuan, vlak na Mae La Noi.
Geen entrée. Lekker rustig. Beetje
pootje baden.
Molens geven mij altijd het idee dat hier een Hollander bij betrokken was.
Zie je de damp er af komen. Het is dus warm.
Hier een badhuisje.
En de omgeving ook mooi.
En hier heb ik nog even zitten pootje baden. Tot er een hele grote insect langs kwam.
Het ging regenen en ik kwam langs een museum, dus wat doe je?
Vanwege de afgedwongen oorlogsovereenkomst werden gedurende de 2e wereldoorlog veel Japanse soldaten in deze streek, grenzend aan Myanmar, gelegerd. Na de oorlog zijn veel gewonden soldaten achtergebleven of hier vanuit de jungle terug gekomen. Ook gewond.
De opvang van deze achterblijvers leverde vriendschappen op. En later is er een museum gesticht.
De entrée bedraagt 100 Baht. Het museum is niet bijzonder groot, maar de expositie is over 2 verdiepingen verdeeld.
Maar het gaat niet alleen over de 2e wereld oorlog. Zag er ook een verhaal over een persoon die muziek ontdekte door de geluiden die hij hoorde in de natuur en dit wilde nabootsen.
En ik las iets over het ontstaan van het Thaise alfabet.
Kijk nou, ik heb een blauwe camera.
De foto's buiten heb ik de volgende morgen genomen. Mijn
hotel hier was slechts een paar honderd meter terug.
En de volgende dag was het daar beter weer voor.
Ik zag hier ook de tekst Khun Yuam staan, terwijl ik buiten
alleen maar Khun Yuan tegen kwam.
Geen idee dus wat de werkelijke spelling van deze stad is.
Na het museum regende het nog een beetje. Maar nadat ik
hier was ingecheckt klaarde het weer razend snel weer op.
Maar je ziet dat alles nog nat is.
Een kamer hier kostte mij 700 Baht, inclusief ontbijt. Maar
dat was dus een Thais ontbijt. Wees gewaarschuwd.
Soepje dus.
Het restaurant was om 19.00 uur al dicht. Jammer. Maar 100 meter verderop was er nog één open.
De auto geparkeerd naast de deur.
Best nog leuke kleurtjes al die huisjes. Die daar verderop
zijn kleiner werd mij verteld. Die zijn dus goedkoper.
Ben dat bedrag eerlijk gezegd vergeten.
En een lekker zwembad.
En hier ook mooi uitzicht.
En wat is deze groot?
Van Khun Yuan naar Mae Hong Son
Dit was maar een korte rit. Ik stopte bij een viewpoint, waarvan ik geen naam weet.
Maar het was weer een plekje om wat foto's van het uitzicht te nemen.
En een drankje te bestellen. Chinese thee van het huis in
een delfs blauw theepotje met een schaaltje bananen van het huis.
Ik had enkel ijskoffie besteld.
Hier erg rustig, zag echt niemand. Zag wel een bord met prijzen. Zag er geen entreegelden bij staan, maar omdat ik niemand zag ben ik doorgelopen en heb dus niets betaald.
Er kan hier worden gebadderd. En er is een zwembad. Heb geprobeerd om te pootje baden, maar de enige plek waar dit mogelijk is, was mij iets te heet.
Moest even goochelen wat soak betekende. Maar hier kun je
dus pootje baden. Maar ik vond deze wat te heet.
Ben er dan ook niet lang in gebleven.
En een zwembad.
Verder best een mooi park. Mooie omgeving. Jammer dat er niemand verder was.
Mae Hong Son, de stad van de 3 nevelen. Deze bijnaam heeft
de stad gekregen doordat het tussen de bergen in de wolken ligt.
En daardoor is het er vaak mistig.
Voordat men in 1968 een verharde weg aanlegde was Mae Hong
Son moeilijk bereikbaar. Gelukkig is dat vandaag de dag wel anders
en is de regio beter bereikbaar. De weg er naar toe is een aanrader. Hierdoor
kom je door een aantal mooie valleien en bochten.
In deze regio ligt ook de bekende ‘762 curves‘ weg tussen Chiang Mai en Pai. Een
populaire route op de brommer.
Tijdens het rijden naar de diverse attrakties die Mae Hong
Son te bieden heeft, kwam ik langs nog wat foto momentjes die ik niet
voor mezelf wilde houden.
Dit monument was vlakbij mijn hotel. Dat was lopend te doen.
Ook mooi om vanaf daar weer naar beneden te kijken.
De andere kant op, vanaf mijn hotel, was een park met een riviertje en enige kiosken.
Met speel attributen voor de kinderen.
En hier de kiosken.
Radio Mae Hong Son.
Een tempel.
Van boven ook weer uitzicht.
Hier weer op de weg.
Een park. Hier moeten 3 leger eenheden zich bevinden. Het
Thaise, het Myanmarese en een vredesleger.
Ik heb ze niet gezien. De wachtposten waren onbemand.
Wel een helikopter landingsplek.
Daarna kwam ik bij een dam uit.
Dit hotel ligt in Mae Hong Son. Ik betaalde 1000 Baht voor één nacht. Dat is inclusief ontbijt. Een buffet.
Het hotel biedt WIFI en heeft een zwembad. Het zwembad ligt in een aardige tuin, de kamers zijn rond deze tuin gesitueerd. Maar het zwembad was nodig toe aan wat onderhoud. Bladeren vallen van de bomen in het zwembad, dus dat werd slecht verwijderd en de bodem voelde aan alsof dit los liet. Rimpelig dus.
De 2e dag, op zondag, was er niemand bij de receptie, dus heb ik zelf mijn sleutel maar gepakt. Toen kreeg ik de indruk dat ik de enigste gast was. Alle sleutels lagen met kamernummer naar beneden, alleen de mijne niet.
De volgende morgen bleek het ontbijtbuffet ook niet meer beschikbaar, maar moest ik zeggen hoe ik mijn eieren wilde en of ik koffie of thee bloedde.
Entrée 100 Baht. Mooi park, leuke, korte wandeling. Kleine watervalletjes. Als grot stelt het niet veel voor. Maar is toch een aanrader.
Onderhouden wordt het.
De vissen buiten de grot.
Vechtend om het voer dat ze wordt toegeworpen.
Hier de vissen in de grot.
Massage iemand?
En even wat drinken, want pfoe wat is het dorstig weer.
Deze waterval hoort tot het nationaal park als de
visgrotten. Het is een aardige waterval. Je kunt er naar kijken, er is geen
plek om te baden hier. Toch leuk om hier even te stoppen.
Je kunt op 2 manieren de afdaling doen. Het maak niet uit
wat je kiest, ze zijn namelijk tegengesteld aan elkaar.
Ga le links naar beneden, dan kom je later rechts boven weer terug.
Waarschuwing.
En dan verder weer terug naar boven.
Bij het visitor center was niemand aanwezig, maar de informatie was op de zuilen af te lezen.
Boven op de berg boven Mae Hong Son een tempel. Entrée gratis. Even genieten van het uitzicht op de stad en het vliegveld.
Hier wat winkeltjes voor kleding en verfrissing.
Jonge monniken aan het werk. Dat hobbeltje was niet makkelijk.
Even een filmpje van de aanloop.
En het uitzicht.
En ook op het vliegveld.
En op het meer.
Aan het meer van Mae Hong Son ligt deze tempel. Mooi. Entrée gratis.
En dit meer had ik eerder vanaf de tempel boven al gezien.
Rit van 100 km. Veel bochten omhoog en omlaag. Met een paar stop momentjes.
Halverwege Mae Hong Son en Pai even een stop om te genieten van het uitzicht. En een koele drank.
Op zo'n 40 km van Pai ligt deze grot.
Entrée is 150 Baht voor de gid met lantaarn en 30 Baht voorhet vlot.
De grot mag niet betreden worden zonder gids.
De tocht duurt ongeveer 30 minuten. Je wandelt eerst naar het begin van de grot. Hier kunnen de vissen in de rivier die de grot instroomt eventueel gevoerd worden.
Voor de grot ligt een brug, en na de brug ligt het vlot. Het vlot is enkel om even over te steken. Duurt 1 minuut. Daarna maak je een wandeling door de grot.
Er zijn enige tekstplaten met uitleg van wat er gezien wordt. De gids hoeft niet veel meer te doen dan wijzen op waar je loopt middels de lantaarn en waar te bukken.
Het is een rondje, want na de tocht staat op een iets andere plek het vlot weer te wachten op. Je terug te brengen.
Leuk om te doen.
Dit is mijn gids met haar lantaarn.
Eerst een korte wandeling door een mooi park.
En dan is het tijd de lantaarn aan te steken.
Onder tussen kijk ik naar de omgeving. Anderen die terug komen.
En we hebben licht.
Nog best een gedoe, zo'n lamp aansteken.
Dan gaan we de grot in.
Denk aan je hoofd.
Daar de vlotten.
Op het vlot.
En dan zijn we aan de overkant.
Die teksten zijn eigenlijk niet goed meer leesbaar.
En dit lijkt dan ergens op. De kop van een...
Of deze. Wat zou dat zijn?
Hier moest ik ineens aan Aliens denken.
Entrée 300 Baht.
Enige plekken waar heet water uit de grond omhoog borrelt. In bekkens waar het voldoende is afgekoeld, kun je badderen. Of enkel pootje baden.
Tijdens mijn bezoek waren enige bassins buiten gebruik vanwege schoon maak werkzaamheden.
Het is ook een mooi park voor een kleine wandeling.
Kijk ze buffelen.
En je kunt een bad nemen.
Jammer, hier geen eieren koken.
En geen zeep gebruken in deze baden.
Tijd voor mij om ook even te water te gaan.
Bij Pai Canyon wandel je door en over een heuvelrug. Boven een goed uitzicht over de omgeving. Entree gratis.
Bij de ingang staan wat stalletjes met eten en drinken.
Mooi pad naar boven.
Wel uitkijken. Er staan geen hekken.
Mooi uitzicht weer.
Voorzichtig dus.
Deze held was hier net voor mijn neus opgesprongen. Ging net goed.
Zijn vrienden deden het wat kalmer aan.
Nog meer bezoekers.
Ik heb de makkelijke route genomen.
En dan weer terug naar beneden.
Zij gingen ook naar beneden.
China Town lijkt over zijn hoogtepunt heen. Erg rustig. Of het is gewoon het stille seizoen.in Pai stad is het best druk.
Maar entrée is gratis. De Chinese thee niet. Maar 40 baht voor een volle pot is niet duur.
Chinese draagstoel.
Toiletten. Wie kent ze nog?
Olijfje?
En Popeye?
Voor de vrouwen die een Chinese jurk willen huren. Misschien kan kopen ook. Weet het niet.
Nog meer huurjurken.
Iemand even boogschieten?
Of paardrijden?
En dan tijd voor Chinees eten, met Chinese thee. Simpel potje deze keer.
Boven China Town ligt dit Viewpoint. De rit omhoog is behoorlijk steil, maar te doen. De weg er heen is ook smal, dus let op tegenliggers.
Entrée is 20 Baht. Prachtig uitzicht hier ook.
De toegang naar het hoogste punt.
Boven kun je ook ziitend van het uitzicht genieten.
Of uitrusten.
Iets drinken kan ook.
Hier wel een leuk theepotje.
Ook wel de witte Boeddha. Vanaf de verte is dit Boeddha beeld al te zien.
Na aankomst zijn er 295 treden om te beklimmen. Geeft een aardig uitzicht over Pai en de omgeving er omheen.
Entrée gratis.
Gepaste kleding verplicht.
En als uitsmijter, de aardbeien boerderij.
Vlak voor de Pai Canyon ligt deze boerderij. Hier is van alles te zien en te
krijgen dat met aardbeien te maken heeft.
Er is geen entree.
En de prijzen van de produkten, waar in aardbeien zijn verwekt, zijn ook niet
schrikbarend hoog.
Er is een mooi parkje bij.
En er groeien aardbeien plantjes. Heb helaas geen aardbeien aan plantjes gezien.
En er zijn produkten met aardbeien te verkrijgen.
En een aardbeiendrankje. De eerste slokjes gaat nog wel, maar je wilt het ook nog opdrinken. Dat is eigenlijk net teveel van het goeie.
