Algemene feiten over Thailand

De Thais zijn een trots en erg nationalistisch volk; ze zijn nooit overheerst geweest door een Westers land met koloniale aspiraties.
De natie kent wel een lange geschiedenis van ondemocratische regeringen onder leiding van bevelhebbers van het leger. In de 90-er jaren is er daartegen een door studenten geleide grote opstand geweest, die door het leger bloedig werd neergeslagen. Koning Bhumibol heeft toen persoonlijk ingegrepen. Sindsdien is er democratie, zij het dat de verkiezingen per definitie nogal gecorrumpeerd zijn, onder andere door het massaal kopen van stemmen door rijke kandidaten.

Wat erg leuk is aan de Thais is dat ze behalve een vrij, ook een vrijgevochten volk zijn. De overheid moet vooral niet aankomen met onzinnige regels, want daar doen de Thai dan gewoon niet aan mee. Komt er een BTW-Wet? Prima, alleen geldt die dan volgens de miljoenen (piep)kleine ondernemers niet voor hen, doch uitsluitend voor de grote concerns. En als de regering dan op haar strepen wil staan en roept dat die wet voor iedereen geldt, is er altijd nog de politie die de wet moet handhaven, maar die heeft het al veel te druk met andere dingen, onder andere het eigen karige inkomen aanvullen.
Ergo: alleen bij grote en officiële ondernemingen (waaronder grote hotels) betaalt u btw; anders niet. "Lazer op met je flauwekul!", roepen de Thais gewoon, en gelijk hebben ze!

Tijdsverschil

In onze zomertijd is het in Thailand 5 uur uur later dan bij ons in Nederland; en in onze wintertijd 6 uur.

Elektriciteit

Thailand heeft net als wij 220 Volt; alleen zijn de stopcontacten vaak 3-polig en gebruikt men platte stekkerpoten in plaats van de ronde bij ons.

Begroeting:

de 'wai'

De Wai is de traditionele Thaise begroeting.
De Thai begroeten elkaar dus niet met handen schudden, zoals wij westerlingen, maar met een 'wai'; een combinatie van gevouwen handen en een hoofdbuiging. Dat lijkt eenvoudig, maar is het niet. Er gaat een heel ritueel achter schuil met sociaal-culturele regels die heel nauw luisteren.

De 'Wai' wordt uitgevoerd door je handen samen te vouwen voor je borst of gezicht tesamen met een lichte buiging. De wai is zowel een groet als een teken van respect.

In Thailand zijn er regels voor de Wai:

* Ondergeschikten waien hun superieuren als eerste.

* Jongere mensen waien oudere mensen als eerste.

* Hoe hoger je handen worden geplaatst hoe meer respect je geeft. In het algemeen worden de handen gevouwen ter hoogte van je hart. Als je wait naar een belangrijke persoon dienen de handen hoger geplaatst en voor monniken plaats je jouw handen ter hoogte van je lippen, of zelfs ter hoogte van je neus.

* Je wait niet naar winkelbedienden, hotel personeel, bargirls etc.

Van buitenlanders verwacht men niet altijd dat ze deze regels kennen, vaak zullen mensen uit het bedrijfsleven u de hand schudden. Echter, als iemand je wai't, is het wel zo beleefd om terug te waien.

De Thai waien ook bij het passeren van tempels en geesten huisjes, zelfs als ze aan het rijden zijn.

Het Koningshuis

De Thai zijn dol op de koning en het koningshuis en verdragen absoluut geen enkele kritiek op dat punt, zeker niet van buitenlanders. Zelfs lang geleden overleden koningen, zoals King Chulalongkorn, worden nog steeds vereerd.
In elk Thais huis is minstens één portret van de huidige koning, Bhumibol Adulyadej (Rama 9 uit de Chakri-Dynastie) en koningin Sirikit aanwezig, vaak op een altaar waarvoor lichtjes branden en bloemen en andere offeranden worden neergezet.

Gedrag op straat

Zoals al eerder opgemerkt, zelfs de armste Thais lopen in schone kleding in onberispelijke staat over straat. Het heeft te maken met beschaving en waardigheid; beide begrippen zijn diep in de samenleving geworteld.
De gevolgen daarvan zijn voor westerlingen duidelijk zichtbaar: graffiti ziet men nergens, en ook zijn er nergens sporen van vandalisme te zien. Eigenlijk is dit samen te vatten in één woord: beschaving. Dat gaat zelfs zo ver dat mannen en vrouwen elkaar niet kussen op straat en de ouderen lopen zelfs niet hand in hand, al is dat onder jongeren in Bangkok al aan het veranderen.

Nog enkele eigenaardigheden

Thais kunnen geen nee zeggen. Nou ja, ze kunnen het wel, maar ze doen het liever niet. Want nee zeggen betekent in hun ogen vaak gezichtsverlies. Dat kan nog wel eens knap lastig worden als u een Thai vraagt of u voor een bepaalde bestemming links- of rechtsaf moet, en hij of zij dat niet weet. De kans is groot dat de Thais dan net doen alsof ze het wel weten en u doodleuk de verkeerde kant op sturen (of, per ongeluk de goede kant, want daarop is dan 50% kans). Zegt een Thai iets in de geest van "Maybe it's on the left" dan weet u door dat "Maybe" zeker dat hij of zij het niet weet!