Start Omhoog

Algemene feiten over Thailand Thailand vervoer in Thailand Geld Hotelprijzen Eten in Thailand Toiletgewoontes Klimaat Flora en fauna Benodigde inentingen voor Thailand Overige tips voor Thailand

Geld

Munten

Afdingen

Fooien

Munten

Thais geld kopen in Nederland is duur, dus niet doen. Je hebt straks gelegenheid genoeg om in de aankomsthal van de luchthaven de ruim aanwezige geldautomaten van enige bankbiljetten te ontdoen. (In Thailand heten geldautomaten 'ATM', Automatic Teller Machines). Hier kun je Thaise Baht pinnen met je Nederlandse of Belgische bankpas, tegen minimale kosten (ongeveer rond de 2 Euro per E 250,- opgenomen; de banken hanteren hiervoor verschillende tarieven. Geld pinnen met een creditcard kan hierin ook, maar dat is -soms schrikbarend- duur!)
Ons advies: neem gelijk 10.000 Thaise Baht op (ongeveer E 220,-) (het maximum dat je per dag mag opnemen is overigens 20.000 Baht, ca. E 440); dan heb je voorlopig genoeg voor de eerste 36 uur tot ruim een week, afhankelijk van je bestedingspatroon. Denk er om dat taxichauffeurs vaak niet terug hebben van een biljet van 1000 Baht, dus zorg dat je biljetten van 100 Baht hebt. Kun je in de geldautomaat niet kiezen uit gewenste coupures, koop dan desnoods een kleinigheid om kleinere bankbiljetten te krijgen (100 Baht, 50 Baht, 20 Baht). Of volg onze extra slimme tip op hieronder!

Onze extra slimme tip:
neem niet 10.000 of 20.000 Baht op met je pinpas, maar 9.950 of 19.950 Baht. Dan krijg je er altijd bankbiljeten van 100, en 50 Baht bij!
En die zijn erg handig voor taxi, bus etc.

Let op: 1000 Baht is veel geld!
Voor ons is 20 Euro niet echt een heel groot bedrag, maar 1000 Baht is dat in Thailand wèl!

In kleine Thaise en Chinese restaurantjes en winkeltjes, bij stalletjes op straat en bij taxi- en tuk-tuk chauffeurs is 1000 Baht echt een behoorlijk bedrag, en vaak heeft men niet genoeg wisselgeld. Zorg daarom ervoor dat je altijd flink wat biljetten van 100, 50 en 20 baht bij je draagt.

Ook een aantal munten van 10 Baht in je zak kunnen veel gezeur voorkomen.
Gebruik je noodgedwongen toch een biljet van 1000 Baht, let er dan goed op dat je ook van 1000 Baht terugkrijgt, en niet van 500 Baht!

 

Hier zijn de munten van klein naar groot:

1/2 Baht, 1 Baht, 2 Baht, 5 Baht en 10 Baht

De biljetten:

20 Baht

50 Baht

100 Baht

500 Baht

1000 Baht

 

Noot: 3000-4000 Baht is een gemiddeld maandsalaris voor een arbeider, en 7000-10.000 Baht een gemiddeld maandsalaris voor iemand met een middelbare opleiding in Bangkok!
 

Afdingen

Veel mensen hebben een hekel aan afdingen, of voelen zich bezwaard. Allemaal ten onrechte voor zover het Thailand betreft. Want afdingen moet in Thailand; de Thais zelf doen niet anders. Afdingen zit helemaal in de cultuur en samenleving verankerd.

Afdingen is in Thailand gewoon een kwestie om tot de juiste prijs te komen.
Dat zit zo: als een Thaise handelaar je bijvoorbeeld "300 Baht" vraagt voor iets, dan heeft hij allang in zijn hoofd dat hij minstens 180 Baht ervoor wil hebben (60% van de vraagprijs). Dit moet je in gedachten vasthouden. Nu begint het afdingen. Onthoud goed dat je gedurende de onderhandelingen steeds blijft glimlachen.
Je kunt dan dus 50 Baht bieden als openingsbod, maar dat is natuurlijk volstrekt belachelijk. Hij/zij zal verklaren dat hij daar dan op verliest, maar wel blijven volharden om jouw tot koop te bewegen. Bij een bod van 100 Baht zit je in als openingsbod al dichter in de buurt van zijn prijs.
Maar denk geen tijd te winnen door in het bovenstaande voorbeeld na het horen van "300 Baht" meteen "180 Baht" te roepen, want dan denkt de handelaar: "da's mooi: de klant zit nu al op mijn minimum prijs, dus kan ik méér vangen", en gaat de hele onderhandeling verder tussen zijn 300 en uw 180 Baht, waardoor u waarschijnlijk rond 220 Baht eindigt.

Let wel: het bovenstaande is slechts een ruwe leidraad. Maar als u begint met ongeveer 40%-60% van de vraagprijs, dan komt u in veel situaties een heel eind.
Bovenstaand scenario speelt zich af wanneer de Thaise handelaar voldoende Thai-Engels spreekt. Is dat niet zo, dan zal hij een rekenmachine tevoorschijn halen waar u of hij/zij beurtelings het bedrag op invult en aan de ander laat zien. Verder verandert er niets.
Gelooft u ons: u zult dit amateurtoneelstukje spoedig onder de knie hebben en regelmatig samen met de handelaar in een deuk liggen, want zo gaat dat in Thailand.

Maar wel blijven lachen!

Bij mijn eerste keer in Bangkok met mijn inmiddels ex-familie had mijn ex-schoonzus een taxi geregeld. Ze had de prijs met hem afgesproken en tijdens dat proces had ik mij als westerling afzijdig gehouden. Toen ik instapte probeerde de chauffeur met mij opnieuw de onderhandeling te beginnen. Waarop ik mijn ex-schoonzus in het Thais nog even een bevestiging heb gevraagd van het bedrag (nu weet ik dat bedrag niet meer) dat zij net hadden afgesproken. Dus laat je niet in de maling nemen. Als je Thaise mensen in je gezelschap hebt die je vertrouwt, laat hun de onderhandeling doen.

Zelf had ik eens tijdens mijn allereerste keer alleen in Bangkok een alleraardigste belevenis. Ik was door Bangkok aan het zwerven gegaan met de bus. gewoon af en toe in een bus stappen en ergens wat ik interessant vond uitstappen. Onderweg kun je overal wel iets te eten en te drinken kopen. 's Avonds tegen een uur of 11 wilde ik naar terug naar mijn hotel. Ik had een adreskaartje van het hotel uiteraard meegenomen. Op het moment dat ik in de taxi stapte deed hij de meter uit. Dan weet je dat wordt afdingen!
Ik overhandigde het adreskaartje, waarop hij kwam met allerlei opmerkingen als ver weg en wegwerkzaamheden waardoor er om gereden moest worden. Hij zei dat het 400 Baht ging kosten. Ik zei toen spontaan in mijn beste Thais dat ik gisteravond vanaf dezelfde plek voor 85 Baht terug was gebracht.
We zijn toen op 150 Baht uitgekomen.
Dit verhaal klopt dus niet met het verhaal van afdingen bij handelaars om iets te kopen. Maar taxi chauffeurs zijn over heel de wereld eigenlijk wel hetzelfde. Ze zullen het altijd blijven proberen, maar in Thailand proberen ze het met een glimlach.

 

Fooien

Veel mensen die voor het eerst in Thailand komen, maken, zeker de eerste dagen van hun verblijf, de fout fooien te geven naar Westerse maatstaven. Maar die zijn gebaseerd op de westerse levensstandaard. De Thaise ligt veel lager! Zou je bijvoorbeeld in een Nederlands of Europees hotel de piccolo die je koffers naar boven draagt 1 of 2 Euro geven, dan is zo'n bedrag in Thailand (50-100 Baht) echt veel te veel. Het gaat er om een fooi te geven die binnen de Thaise verhoudingen ligt.
Een fooi van 20-30 Baht voor de piccolo bij een normale hoeveelheid bagage is meer dan genoeg. (Voor 20-30 Baht kan een Thai aan een straatstalletje lunchen!)
Voor het kamermeisje leg ik altijd een biljet van 20 Baht op het kussen.
In de meeste hotels van 3/4 sterren en hoger wordt standaard 10% service bij de rekening opgeteld. In dat geval geeft u daar alleen fooi bovenop als u er extra reden voor heeft, bijvoorbeeld fantastisch eten, geweldige bediening etc. Het laten liggen van wat wisselgeld is heel gebruikelijk, ook onder de Thais.