Voor vertrek op Schiphol heb ik Theo nog ontmoet, die via internet had aangekondigd, ook naar Thailand te gaan. Hij deed de oproep om samen de taxi te delen naar Pattaya. Maar ik wil eerst naar Koh Samui. Volgens hem was het weer op Koh Samui schitterend nu. Dat moet ik eerst zelf zien, dan geloven.
Bij aankomst op Bangkok, was ik weer eens zeer vlug door de visumcontrole. En ook de koffer volgde redelijk snel. Daarna op zoek naar een taxi. Bij de taxi standplaats stond nog een Nederlands stel, dat ook naar het zelfde hotel als ik ging. We werden gelijk met zijn 3en in een taxi gepropt. En omdat we met zijn 3en waren kostte de rit 500 baht totaal. Ik heb die gozer 200 gegeven voor de chauffeur, dat was ik toch al van plan om te gaan betalen. Maar onze koffers konden helemaal niet in de kofferbak. Die 2 van hun staken er uit. En toen zette die chauffeur mijn koffer op zijn zij op de achterbank. Waar ik en de die dame naast konden gaan zitten. In ieder geval was mijn koffer veiliger binnen dan die van dat stel.
Het Eastin hotel is wel een mooi hotel. Vlakbij een snelweg, maar daar hoorde ik toch weinig van. En heeft een zewmbad, dat ik gelijk na aankomst heb bezocht. Daarna ben ik wat gaan slapen.
Op ongeveer 5 minuutjes lopen van mijn hotel bevindt zich deze toren. Het wordt de "tallest" gebouw van Bangkok genoemd. Ik vraag mij af waarom het niet het "highest" wordt genoemd. "Tall" is voor mij toch meer smal. De toegang tot de toren kost 200 baht (4 euro). Daarvoor ga je met een lift die je in 3 en een halve minuut naar de 77e verdieping brengt. Dat voel je aan je oren, naar beneden ook, trouwens. Op de 77e verdieping is een souvenirwinkeltje en een expositie. Je vindt er nu veel over de koning. Maar ook een profiel van de 4 "tallest" gebouwen van de wereld. De "tallest" staat in Taipei. De Bayoke Skye Tower staat op de 28e plaats. In de lijst daar gepresenteerd, zag ik geen Nederlandse gebouwen staan. Vanaf de 77e verdieping kun je met weer een andere lift naar de 87e verdieping. Daar vind je een bar en je kunt nog een verdieping omhoog, om buiten op de omloop van het uitzicht te genieten. Op het moment dat ik daar was, zag ik het in de verte al regenen en de stad werd langzaam opgeslorkt door een mist van regen.
Ook zag ik mijn hotel, en ik zag dat het hotel 2 zwembaden had., dat had ik ter plaatse helemaal niet gezien. Verder zie je de autowegen door de stad kronkelen, met het vele verkeer.
Ook zag ik het stadion, de lichten waren aan, maar de tribunes waren leeg. Uiteindelijk ging het ook op de toren regenen en ben ik binnen bij de bar achter het raam gaan zitten. Ik heb daar toen mijn eerste Thaise biertje van dit jaar genomen. Bij het inleveren van mijn toegangsticket bleek de eerste consumptie gratis. Dat was mooi. Daarna nam ik nog een 2e. Toen ik op het bonnetje keek, bleek deze 200 baht te kostten. Daar had ik effe niet van terug. Verder kan ik een bezoek aan de toren aan iedereen aan bevelen, maar ga er niet drinken of eten.
De dag erop ben ik rond een uur of 11 gaan uitchecken uit het Eastin Hotel. Bij de lobby bleek ik mijn horloge een uur te ver te hebben gedraaid. Het was dus bijna 10 uur. Ben toch maar een taxi naar het station gaan regelen. Ik dacht daar binnen een uur te zijn, maar de rit heeft 2 en een half uur geduurd, maar die chauffeur reed een stukje om, en heeft een stuk van het traject 2 x gereden. En waarom? Geen idee, we reden voor de vastte prijs van 300 baht, dat was al afgesproken. De trein naar Hua Hin deed er volgens het schema 4 uur over maar hij kwam bijna 45 minuten later dan gepland in Hua Hin aan. Tijdens de reis begon het weer te regenen en zelfs onweer en bliksem gezien en gehoord. Tijdens de rit kun je voor weinig, eten en drinken kopen. Steeds stappen bij verschillende haltes verkopers in met verse koude dranken en warme happen. Tijdens de rit vielen me de vele gebouwen op, met het portret van de koning. Deze is dit jaar 60 jaar aan de macht. Ik heb begrepen dat onze eigen oranje opvreters ook weer komen. Heb ik weer.
Hua Hin bleek zeer stil, niet een plaats waar ik lang wil blijven. Alle barretjes hebben maar een paar klanten. De bar waar ik uiteindelijk ben gaan zitten, bleek in de loop van de avond steeds voller te worden. Een stel engelsen bleken een poolbiljart toernooitje te houden. En van de meiden hoorde ik dat de volgende dag de baas jarig was en dus is er reden voor een feestje. Wat een geluk voor mij. Weer gratis eten!!!
Hoe rustig het ook was bleek op de dag van vertrek, dat de mogelijkheden tot ontbijt zeer beperkt was. Veel restaurants bleken om 9.00 uur 's morgens nog dicht.
Vanuit het station van Hua Hin heb ik mij door een taxi naar een hotel laten brengen. Het is het Sand Inn hotel. Mooie kamer, met ruime badkamer en balkon. Verder natuurlijk een tv en minibar. Kost 900 baht per nacht. Alleen merkte ik dat de hete en koude kraan omgedraaid zitten. Het hotel staat praktisch in het centrum, om de hoek bij Soi Bintabaht.
Ook het strand van Hua Hin was zeer rustig, weinig toeristen en een paar thaise gezinnetjes. Je kunt er wl paardrijden, maar er zijn geen waterscooters. Dat laatste zal wel te maken hebben met de vele rotsblokken in het water. Het water is flink helder, dus je kunt er goed om heen lopen naar het diepe waar minder rotsen zijn. En het was lekker warm water. Ik heb op forums begrepen, dat je je bij Hua Hin naar andere mooiere strandjes kunt laten brengen, maar voor die ene dag hier, neem ik die moeite even niet. Misschien een volgende keer. Je weet nooit.
Ik weet niet of de naam zo los geschreven dient te worden of aan een, maar ik laat het er maar bij. Op de 9e wilde ik met de trein naar Surat Thani gaan. Zelf twijfelde ik aan de mogelijkheden, vanwege het koninklijke feest. Heb al eens meegemaakt, dat er geen trein reed. Vanwege een feestdag. Dus de mogelijkheid van de bus en zelfs taxi hield ik ook nog open. Waar ik niet op gerekend had, dat de trein vol zou zijn. Dus in plaats van de trein om 11.00 uur, werd het de bus van 12.30 uur naar Surat Thani. Waar je de trein dus blijkbaar beter wel kan reserveren, koop je voor de bus het kaartje niet aan het loket, maar in de bus. Kostte 260 Baht en 6 en een half uur zitten. Wel werd er onderweg nog regelmatig gestopt. Eenmaal voor de lunch, een kwartiertje en diverse keren om allerlei verkopers bij haltes de kans te geven drinken en eten te verkopen aan de passagiers. Ze komen zelf de bus in, je hoeft er niet voor uit, wel voor de lunch natuurlijk.
In de bus zaten naast mij en verschillende thaien, ook 2 meiden uit Wales. Ook op weg naar koh Samui uiteindelijk net als ik.
Op het busstation in Surat Thani hebben we gedrieen een taxi naar de pier genomen voor de nachtboot naar Koh Samui. 100 baht per persoon. We waren om 19.30 uur op het busstation en een half uur later op de pier voor een kaartje op de boot. Kostte 200 Baht. Daarna voorlopig afgescheid genomen van de dames, om iets te eten en drinken en naar het toilet te gaan. later bleken zij hun kaartje omgezet te hebben voor de boot naar Koh Panghan, het eiland waar de full moon party gehouden wordt.
Ik wil eerst mijn intrek nemen in een hotel op Koh Samui en dan 's avonds de boot naar de full moon party nemen. Als ik het zat ben, neem ik de boot weer terug en ga terug naar mijn hotel.
Voor vertrek zag ik dat de boot behoorlijk volgestouwd werd met allerlei waren, inclusief motorbikes, voor naar het eiland te vervoeren. Het leek mij dat dat de boot lekker stabiel maakte. En heel lang merkte ik eigenlijk niets van stampen en/of rollen van de boot op zee. Was dan ook zeer rustig. Dat was in de bus en de trein toch wel anders. Pas in de buurt van het eiland werd de zee wat onrustiger en zeker bij het aanmeren merkte ik toch op een boot te zitten. Wanneer je aan boord gaat, ga je naar de bovenverdieping waar matrassen en kussentjes liggen. Sta hoogte is er niet, je loopt gebukt naar de jouw toebedeelde plaats toe een deelt de matras met een medepassagier. Naast mij op het matras lag een Thaise man. Naast hem kwam een blonde francaise te liggen met haar man daar weer naast. De matras naast de fransoos bleef leeg. Direct na vertrek, vertrok die Thai naast me naar dat lege matras en begon met die fransman een gesprek. Gelukkig viel die Thai dus niet op mij. Heb zelf nog even met de Francaise gesproken. Aan de andere kant van mij bleef weer een matras leeg, maar daar na een groep van 6 noren; 4 jongens en 2 blondines. Die noren allemaal aan de zuip. Maar die 2 meiden hielden het uiteindelijk wel het langst vol. Eentje heeft in de loop van de nacht blijkbaar nog in zijn kussen liggen kotsen. Een ander kwam ik lam tegen naast het toilet, waar die languit op zijn rug naast lag te slapen. En 's morgens hadden die noren weer alle bekijks, toen ze ook nog eens als eerste van boord moesten.
De hele vaart duurde uiteindelijk nog 6 en een half uur. Ik was dus om 6.30 uur op het eindelijk en heb mij door een taxi naar een hotel op Chaweng (aan de oostkant van het eiland) laten brengen. Het was inmiddels ook alweer licht geworden. Het is het Chaweng Center Hotel geworden. 1000 Baht per nacht.
Na aankomst heb ik nog een uurtje geprobeerd te slapen. Daarna ben ik op Chaweng naar het strand gegaan. Ik moet zeggen het strand en de zee bij Koh Samui is zeer mooi. Mooier dan ik weet van bij Pattaya/Jomtien. Maar je wilt ook kunnen zitten in een stoeltje. En hier zie ik alleen maar die witte plastic ligbedden, met plastic matrassen. Dat allemaal gaat plakken aan je lichaam. daarom ben ik al snel vertrokken naar Lamai beach. Maar daar bleek het war dat betreft niet veel beter. Ik merk dat de meeste hun eigen strandhuisje hebben gehuurd en zover mogelijk weg willen blijven van andere mensen. Ieder kontakt met andere mensen wordt zorgvuldig gemeden, zo komt het op mij over. Ik heb de hele dag bij een barretje ondere de bomen door gebracht en alle shakes geprobeerd die er waren totdat het ijs op was. Geen alcohol. Dat bewaar ik voor 's avonds. En ben een paar keer de zee in geweest. De temperatuur van het water op Koh Samui is iets frisser dan op Hua Hin een paar dahen geleden. Maar zeer goed te doen. Maar ben wel verbrand.
's Avonds ben ik naar een bar gegaan om Engeland - Paraquay te zien, maar de uitslag is niet echt blijven hangen. Geen enkele trouwens. Wel weet ik dat de bar waar ik zat, voor de wedstrijd behoorlijk vool liep. Maar toen de trouwe klanten hoorden dat de wedstrijd al begonnen was (aan het lawaai van andere barren in de omgeving) vertrokken ze direct. De eigenaar en zijn personeel bleven zielig achter. Ik ben niet weg gerend. Me glas was nog niet leeg. En de baas druk bezig om de verbinding in zijn bar te herstellen.
De komende avond is en het Nederlands elftal en de Full Moon Party. Ik denk dat het het laatste gaat worden. En anders zijn er altijd nog de herhalingen.